Άτολμα, αόριστα και ανεπαρκή τα μέτρα που ανακοίνωσε η Υπουργός Περιβάλλοντος για τον Ασωπό

 

Σε σχέση με τα μέτρα που εξαγγέλθηκαν σήμερα από την ΥΠΕΚΑ για την εξυγίανση της άναρχης βιομηχανικής περιοχής Οινοφύτων Σχηματαρίου- Ασωπού επισημαίνουμε ότι:

Η αποκατάσταση του εγκλήματος σε βάρος της δημόσιας υγείας και του περιβάλλοντος που συντελείται εδώ και δεκαετίες με την ευθύνη και την συγκάλυψη της Πολιτείας, των Νομαρχιακών αλλά συχνά και των τοπικών αρχών, απαιτεί όχι μόνο εξαγγελίες αλλά επείγουσα ανάληψη μέτρων.

Παρά τις προθέσεις που διατυπώθηκαν από την Υπουργό, τα μέτρα που εξαγγέλθηκαν παραμένουν στο σύνολό τους άτολμα, αόριστα και δεν καλύπτουν το σύνολο των προβλημάτων που αντιμετωπίζει η περιοχή:

Συγκεκριμένα:

1. Δεν καθορίζεται οριστική λύση για την παροχή καθαρού πόσιμου νερού στους κατοίκους των ρυπασμένων περιοχών με δεδομένο ότι τα κατά τόπους διυλιστήρια, είναι μικρές μονάδες υπό την ευθύνη των Δήμων και δεν είναι εξασφαλισμένη η απρόσκοπτη λειτουργία τους.

2. Παρά την εξαγγελία για την εφαρμογή της νομοθεσίας για την περιβαλλοντική ευθύνη, σύμφωνα με την οποία «ο ρυπαίνων υποχρεούται να πληρώσει το κόστος των μέτρων πρόληψης και αποκατάστασης της περιβαλλοντικής ζημιάς», πουθενά δεν αναφέρεται συγκεκριμένα ποια αποκατάσταση θα πληρώσουν οι βιομηχανίες.

3. Ενώ στα άμεσα μέτρα ανακοινώνεται ότι  καταργείται η Υπουργική Απόφαση που όριζε τον Ασωπό ως αποδέκτη των επεξεργασμένων βιομηχανικών αποβλήτων, ωστόσο η κατασκευή Κεντρικής Μονάδας Επεξεργασίας των αποβλήτων αναφέρεται ότι «εξετάζεται» στα μεσομακροπρόθεσμα μέτρα. Γεννιέται λοιπόν η εύλογη απορία: μέχρι να εξετασθεί, να αποφασισθεί, να χωροθετηθεί, να μελετηθεί και να κατασκευασθεί η εν λόγω μονάδα, που προβλέπουν ότι θα διατίθενται τα απόβλητα;

4. Δεν προβλέπεται ζώνη προστασίας του Ασωπού με περίφραξη, σήμανση και αστυνόμευση προκειμένου να μην συνεχίζεται η χρησιμοποίησή του ως αποδέκτη αποβλήτων.

5. Δεν εξαγγέλθηκαν συγκεκριμένα μέτρα για την απορρύπανση της περιοχής αλλά μόνο η μελλοντική διερεύνηση τους.

6. Δεν υπάρχει καμία πρόβλεψη για την διαχείριση των τεράστιων ποσοτήτων στερεών βιομηχανικών αποβλήτων που καταλήγουν σε παράνομες χωματερές, νταμάρια και ρέματα  συχνά μαζί με επικίνδυνα τοξικά στερεά και υγρά απόβλητα, δηλητηριάζοντας την ευρύτερη περιοχή.

Και ενώ η εξυγίανση της περιοχής μοιάζει ακόμη σαν σχέδιο επί χάρτου, παράλληλα εξαγγέλλεται η δημιουργία ΒΙΟΠΑ-ΒΙΠΕ και φορέα «διαχείρισης επενδύσεων και πώλησης νέων θέσεων εγκατάστασης βιομηχανικών μονάδων»  που  θα σημάνει και νέα επιβάρυνση της ήδη επιβαρυμένης περιοχής.

 

Ο ΣΥΡΙΖΑ, εδώ και πολλά χρόνια αγωνίζεται για την ανάδειξη και αντιμετώπιση του οικολογικού εγκλήματος του Ασωπού στην Ευρώπη και την Ελλάδα ενώ παράλληλα συμμετέχει ενεργά και στηρίζει τις κινητοποιήσεις των κατοίκων, χωρίς διάθεση καπηλείας και προβολής.

Καλούμε λοιπόν σήμερα, την Υπουργό Περιβάλλοντος να προχωρήσει άμεσα σε γενναία μέτρα αντί να προσπαθεί να ισορροπήσει τις πιέσεις των μεγάλων οικονομικών συμφερόντων και των εκπροσώπων τους στον κομματικό και κρατικό μηχανισμό. Η υπόθεση του Ασωπού δεν αφορά επικοινωνιακούς χειρισμούς και δεν λύνεται με πρόχειρες και αόριστες εξαγγελίες. Απαιτεί σοβαρότητα, συνέπεια και διάθεση πραγματικής αντιμετώπισης και συμμόρφωσης των υπαίτιων της ρύπανσης.

 

Γραφείο τύπου ΣΥΡΙΖΑ

8/2/2010

ΑΠΟ ΤΟ

http://dosepasa.wordpress.com/

 

Να γίνουμε Πορτογαλία!
Η πορτογαλική κυβέρνηση την περασμένη εβδομάδα αναθεώρησε προς τα πάνω το έλλειμμα της, που έφθασε το 9,3% του ΑΕΠ το 2009 (το υπολόγιζαν στο 8%) και υποσχέθηκε να το μειώσει σε πρώτη φάση στο 8,3% το 2010, και μετά σε 3% έως το 2013, ενώ ταυτόχρονα το πορτογαλικό δημόσιο χρέος υπολογίζεται στο 77% του ΑΕΠ για το 2009 και εκτιμάται να ξεπεράσει το 85% το 2010  (τα ελληνικά μεγέθη για το έλλειμμα και το χρέος, είναι αντίστοιχα 12,5% και 113% του ΑΕΠ).

 Μέχρι το τέλος του μήνα, η Πορτογαλία πρέπει να υποβάλλει στην Ευρωπαϊκή Επιτροπή, το δικό της πρόγραμμα σταθερότητας και ανάπτυξης για την περίοδο 2010-2013. "Το σχέδιό μας δεν θα είναι λιγότερο φιλόδοξο από το ελληνικό", διαβεβαίωσε ο Υπ. Οικονομικών Fernando Teixeira dos Santos.

 Ταυτόχρονα, εξήγγειλε αυστηρά μέτρα για τον περιορισμό του ελλείμματος, μεταξύ των οποίων το πάγωμα των μισθών στον δημόσιο τομέα, και η αυστηρή εφαρμογή του κανονισμού, που ισχύει ήδη από το 2005, κατά τον οποίο ανά δύο άτομα που θα συνταξιοδοτούνται θα προσλαμβάνεται μόνο ένα.

Και η απάντηση ...;
Την Παρασκευή, ο Teixeira dos Santos ζήτησε από τα κόμματα της αντιπολίτευσης να μην εγκρίνουν ένα νομοσχέδιο που υπέβαλλε στο Πορτογαλική Βουλή το Bloco της Αριστεράς, για την αύξηση των προϋπολογισμών μερικών περιφερειών, καθώς η υπερψήφισή του "θα επιτρέψει στα νησιά Μαδέιρα και Αζόρες να αυξήσουν τα χρέη τους" και προειδοποίησε ότι αυτό θα αυξήσει τη χρηματοδότηση των νησιών κατά 50 εκατ. ευρώ φέτος, φτάνοντας σταδιακά σε μία αύξηση 83 εκατ. ευρώ το 2013. Κάτι τέτοιο θα δώσει πολύ άσχημο μήνυμα στις αγορές, είπε, ενώ θα καταστήσει αδύνατη την επίτευξη του στόχου της κυβέρνησης για μείωση του ελλείμματος στο 3%.
Το νομοσχέδιο αυτό όμως υπερψηφίστηκε από όλη την αντιπολίτευση (Bloco, PCP, PEV, PSD, CDS) και τον ανεξάρτητο σοσιαλιστή βουλευτή Luνs Miguel Franηa (βλ. Bloco de Esquerda - Grupo Parlamentar) με ψήφους 127 έναντι 87, γεγονός που αντικατοπτρίζει σοβαρές αντιστάσεις στα μέτρα που προτείνει η κυβέρνηση για περίοδο λιτότητας, αποτελώντας στην ουσία ήττα της κυβερνητικής πολιτικής και ανατροπή του προγράμματος σταθερότητας που σχεδιάζει.

Ο Υπουργός κοινοβουλευτικών Υποθέσεων Jorge Lacao περιέγραψε το νομοσχέδιο της αντιπολίτευσης ως "ανεύθυνο", και ως εκ τούτου η κυβέρνηση θα επιδιώξει να μεταβάλλει τον κρατικό προϋπολογισμό του  2010 για να το ακυρώσει. Αυτό  είναι βέβαιο ότι θα επιφέρει περαιτέρω πολιτική τριβή, ωστόσο, τα δεξιά-του-κέντρου κόμματα υποσχέθηκαν να απόσχουν από την ψηφοφορία τροποποίησης του προϋπολογισμού τον επόμενο μήνα, εξασφαλίζοντας τη εφαρμογή του νομοσχεδίου.

Την ίδια μέρα, οι Πορτογάλοι δημόσιοι υπάλληλοι κατέβηκαν στους δρόμους της Λισαβόνας, για να διαμαρτυρηθούν για τις περικοπές που εξήγγειλε η κυβέρνηση της χώρας για τους μισθούς, σε μία συγκέντρωση που ξεπέρασε τις 50.000, και ζήτησαν μέσω του συνδικάτου που εκπροσωπεί τον δημόσιο τομέα αυξήσεις κατά 4,5% και μίνιμουμ 50 ευρώ επίδομα για τον κάθε ένα -κάτι που συνιστά έμπρακτη αμφισβήτηση της "αναγκαιότητας" των νεοφιλελεύθερων μέτρων που σχεδιάζονται σε όλη την Ευρώπη .

 

ΓΙΑ

Κωστας  Βεργοπουλος

                

                                     ΧΑΙΡΕΤΙΣΜΟΣ

 

 

 

Οι άνθρωποι της ριζοσπαστικής αριστεράς, με αυτοθυσία και γενναιότητα, κατέκτησαν δίκαια την εκτίμηση και τον σεβασμό μας. Μας έδειξαν στις δύσκολες σημερινές στιγμές ποια πρέπει να είναι η ριζοσπαστική Αριστερά που αντιστοιχεί στις ανάγκες της εποχής μας, όχι μόνον στην Ελλάδα, αλλά και στην Ευρώπη και στον σύγχρονο κόσμο. Με την πολιτική στάση τους απέναντι στην απόπειρα κατάλυσης του άρθρου 16 και απέναντι στην εξέγερση της μαθητικής νεολαίας τον Δεκέμβρη του 2008, μας έκαναν να νοιώθουμε υπερήφανοι: στην χώρα μας δίδονται κοινωνικές μάχες που αφορούν ολόκληρη την Ευρωπαϊκή Αριστερά. Χαιρετίζω την σημαντική πρωτοβουλία τους για ένα «Μέτωπο ανατροπής και αλληλεγγύης», που να προέρχεται όχι από την σύμπραξη κομματικών οργανισμών, αλλά από την ριζοσπαστικοποίηση των κοινωνικών δυνάμεων, με προέλευση από κάθε, χωρίς εξαίρεση, πολιτικό ορίζοντα. Τέτοιες πρωτοβουλίες, που απευθύνονται σε ολόκληρη την κοινωνία, είναι πραγματικά αντισυστημικές και ανατρεπτικές και από αυτές ακριβώς έχει ζωτική ανάγκη τόσο η χώρα μας όσο και η Ευρώπη, προκειμένου να μπορέσει να απεμπλακεί από το σημερινό αδιέξοδο που την έχει καθηλώσει η αριστεροδεξία συναίνεση των προηγούμενων ετών. 

 

Αθήνα, 8 Φεβρουαρίου 2010

Αγγελόπουλος Βένιος, Καθηγητής Ε.Μ.Π.
Αθανασιάδου Μυρσίνη, Φιλόλογος - Διευθύντρια Λυκείου
Αλαβάνος Αλέκος, Μέλος ΣΥΡΙΖΑ Χαλανδρίου
Αντωνίου Περικλής, Ολυμπιακή Αεροπορία
Βαλαβάνη Νάντια, Συγγραφέας
Γαλάνης Νίκος, Γραμματεία ΣΥΡΙΖΑ
Γεωργακάκη Ροδή, Αντιδήμαρχος Ελληνικού
Δεμέστιχας Γρηγόρης, Γραμματεία ΣΥΡΙΖΑ
Θεοδόση Αυγή, Τραπεζοϋπάλληλος
Θεωνάς Γιάννης, Γραμματεία ΣΥΡΙΖΑ
Καβουριάρης Μάκης, Πανεπιστημιακός
Καλατζόπουλος Γιώργος, Δημόσιος Υπάλληλος
Καραβάς Αντώνης, Γιατρός, ΕΙΝΑΠ Ερυθρού Σταυρού
Κοίλιας Βασίλης, Πρόεδρος Ιατρικής Εταιρείας Άρτας
Κοροβέσης Περικλής, Συγγραφέας - Δημοσιογράφος
Κούρκουλας Θανάσης, Κίνηση «Απελάστε τον Ρατσισμό»
Κυριακάκης Βασίλης, Δημοτικός Σύμβουλος Λαμίας
Λατζανάκη Μαρία, Φοιτήτρια Ιατρικής Ηρακλείου
Μαντζουράνης Σωκράτης, Ολυμπιακή Αεροπορία
Μεσσίνης Μιχάλης, Μουσουργός
Μπενέκου Παναγιώτα, Φοιτήτρια Φαρμακευτικής Πάτρας
Μπόλαρη Μαρία, ΣΥΡΙΖΑ Αθήνας
Νικολάου Κώστας, Συνδικαλιστής Χρηματοπιστωτικού Τομέα
Νταβανέλλος Αντώνης, Γραμματέας ΕΣΗΕΑ, Συντονιστής Γραμματείας ΣΥΡΙΖΑ
Παπαδημητρίου Ευθύμης, Καθηγητής Φιλοσοφίας Πανεπιστημίου Ιωαννίνων
Παπαδημητρίου Μάνια, Ηθοποιός - Σκηνοθέτις
Παπαπέτρου Γιώργος, Μέλος Δ.Σ. Συνδέσμου Φυλακισθέντων Εξορισθέντων Αγωνιστών
Παπουλής Κώστας (Γέρος) , Εκπαιδευτικός - Πολιτικός Μηχανικός
Πατρικίου Έλενα, Ιστορικός - Σκηνοθέτις
Πλωμαρίτης Στρατής, Νομαρχιακός Σύμβουλος Θεσσαλονίκης
Προκόβας Γιάννης, Γιατρός
Ρινάλντι Ρούντι, Εκδότης Εφημερίδας «Δρόμος»
Σαπουνάς Γιώργος, Γραμματεία ΣΥΡΙΖΑ
Σερεμέτης Δημήτρης, Αν. Καθηγητής Πανεπιστημίου Αιγαίου
Στρατινάκης Γιώργος, ΣΥΡΙΖΑ Περιστερίου
Τραχανατζής Στάθης, Αντιπρόεδρος Εργατοϋπαλληλικού Κέντρου Αθήνας
Τρίκκας Τάσος, Δημοσιογράφος
Τσακνιάς Δήμος, Γραμματεία ΣΥΡΙΖΑ
Φίλιος Φίλιππος, Πρώην Δήμαρχος Ιωαννίνων
Χατζηλάμπρου Βασίλης, Νομαρχιακός Σύμβουλος Αχαΐας

Ανακοινωση της Γραμματειας του ΣΥΡΙΖΑ για το πακέτο μέτρων που εξήγγειλε ο πρωθυπουργός

Γενικός ξεσηκωμός!

Μαζικός, ενωτικός αγώνας για την ακύρωση του κυβερνητικού προγράμματος σταθερότητας και του Ευρωπαϊκού συμφώνου σταθερότητας.

Τα μέτρα που εξήγγειλε  με το διάγγελμά του ο  Γ. Παπανδρέου , οδηγούν την ελληνική κοινωνία σε  μια μεγάλη  οπισθοδρόμηση. Διογκώνουν την ανεργία, διαλύουν το ασφαλιστικό, προκαλούν  μια τεράστια  αναδιανομή προς όφελος των πλουσίων,  μειώνουν δραματικά το διαθέσιμο εισόδημα των  εργαζομένων ,καταστρέφουν δικαιώματα τους.

Η  κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ  χρησιμοποίησε την ψήφο του ελληνικού λαού για να εφαρμόσει τελικά ένα πρόγραμμα πολύ χειρότερο από αυτό  της Νέας Δημοκρατίας και το πλέον αντεργατικό και επαχθές   από όλα όσα εφαρμόστηκαν την μεταπολιτευτική περίοδο. Τα μέτρα αυτά  έχουν την  υποστήριξη των συντηρητικών  πολιτικών και οικονομικών κύκλων, ενώ προκαλούν την οργή του λαού. Δημιουργείται ένας συντηρητικός συνασπισμός κομμάτων και της οικονομικής ολιγαρχίας (κυβέρνηση-ΝΔ-ΛΑΟΣ-ΣΕΒ) σε βάρος των συμφερόντων του κόσμου της εργασίας ,σε μια λογική υποταγής  στις αγορές, στις νεοφιλελεύθερες πολιτικές και στην ηγεσία της Ευρωπαϊκής Ένωσης . Πολλά μέσα μαζικής ενημέρωσης στηρίζουν απλόχερα αυτή την εξοντωτική πολιτική τρομοκρατώντας και αποπροσανατολίζοντας  την ελληνική κοινωνία.

Δεν θα τους περάσει

. Οι εργαζόμενοι

δεν θα υποθηκεύσουν το παρόν και το μέλλον τους  για να κερδίζουν  και στην  περίοδο της  κρίσης τα μεγάλα οικονομικά συμφέροντα ,που λεηλάτησαν τον πλούτο της χώρας και  εκμεταλλεύτηκαν  τον ιδρώτα των Ελλήνων εργαζομένων    επί χρόνια αυγαταίνοντας τα κέρδη τους.

δεν πειθαρχούν στις αγορές ,στις εταιρείες αξιολόγησης ,στις πολιτικές δυνάμεις που κάνουν τα στραβά μάτια όταν ενισχύονται πλουσιοπάροχα οι τράπεζες , ενώ αξιώνουν  γη και ύδωρ από τους εργαζόμενους.

δεν εμπιστεύονται  τον νεοφιλελεύθερο καπιταλισμό που τους υποσχέθηκε  μια ευημερία που αποδείχτηκε  δανεική ,πλαστή ,εφήμερη  για μια μερίδα της κοινωνίας, ενώ προκάλεσε ταυτόχρονα εκρηκτικές ανισότητες, φτώχεια ,ανεργία και κοινωνικό αποκλεισμό

Τώρα απαιτείται

ένα ισχυρό κοινωνικό και πολιτικό μέτωπο της αριστεράς και των δυνάμεων της εργασίας ,ένα μέτωπο ανατροπής των αντεργατικών πολιτικών και διεκδίκησης εναλλακτικών λύσεων .

ΟΧΙ ΣΤΗΝ ΠΑΡΑΠΛΑΝΗΣΗ

Τα  κυβερνητικά μέτρα  δεν είναι δίκαια

.Είναι σκληρά, ταξικά και άδικα γιατί στρέφονται  αποκλειστικά κατά των λαϊκών στρωμάτων Η αύξηση του φόρου καυσίμων θα πλήξει το εισόδημα και θα γιγαντώσει την ακρίβεια. .Η μείωση μισθών θα επιδράσει δραματικά όλες τις κατηγορίες εργαζομένων .Η  ανεργία  , η φτώχεια  η αύξηση των ορίων ηλικίας και η υπονόμευση της δημόσιας ασφάλισης  θα πλήξουν  καίρια  και  άμεσα την εργατική τάξη. Για το κεφάλαιο και τους πλούσιους αυτής της χώρας υπάρχουν μόνο διευκολύνσεις και  νέες ευκαιρίες  για κέρδη.

Τα κυβερνητικά μέτρα δεν λύνουν τα προβλήματα

Αντίθετα τα διογκώνουν, περιορίζουν την κατανάλωση, μειώνουν τις επενδύσεις, παγώνουν την οικονομία και ανατροφοδοτούν τα ελλείμματα και το χρέος.

Τα κυβερνητικά μέτρα δεν είναι ούτε αναγκαία ούτε αναπόφευκτα .Αποτελούν σκόπιμη επιλογή. Συνιστούν την πλήρη ενσωμάτωση της κυβέρνησης του ΠΑΣΟΚ σε νεοφιλελεύθερες πολιτικές.

Υπάρχει εναλλακτική λύση που προτείνει η ριζοσπαστική  αριστερά 

   Απαιτείται ανακαθορισμός στόχων και προτεραιοτήτων με έμφαση:

*στην καταπολέμηση της ανεργίας ,την ενίσχυση των μισθών και των συντάξεων ,την ισχυροποίηση του κοινωνικού κράτους

*στην προώθηση της πλήρους  σταθερής και ασφαλισμένης εργασίας .

*στην επιβολή μεγαλύτερων φόρων στους πλούσιους και το κεφάλαιο και την ριζοσπαστική φιλολαϊκή φορολογική μεταρρύθμιση .Στην λήψη άμεσων μέτρων για την  καταπολέμηση της παραοικονομίας και της εισφοροδιαφυγής

*στον έλεγχο  της λειτουργίας του τραπεζικού συστήματος με πρώτο βήμα την δημιουργία  ισχυρού δημόσιου πυλώνα.

* Στην ανάκτηση από το Δημόσιο της στρατηγικής σημασίας επιχειρήσεων που ιδιωτικοποιήθηκαν. Στην προώθηση του εργατικού και κοινωνικού ελέγχου.

* Στη δημιουργία συμμαχιών για να αλλάξει ριζικά το νεοφιλελεύθερο και καταπιεστικό  ευρωπαϊκό πλαίσιο που  λεηλατεί αντί να βοηθά τις χώρες με ασθενέστερες οικονομίες. Για την κατάργηση του συμφώνου σταθερότητας

ΚΟΙΝΩΝΙΚΟ ΚΑΙ ΠΟΛΙΤΙΚΟ ΜΕΤΩΠΟ ΑΝΑΤΡΟΠΗΣ

Σε αυτή την κρίσιμη στιγμή  χρειάζεται η καθολική αντίσταση. Η εργατική τάξη ,οι αγρότες οι αυτοαπασχολούμενοι, η νεολαία ,η διανόηση  πρέπει μαζικά  να αντιδράσουν  διαμορφώνοντας ένα κοινό μέτωπο. Οι απεργίες που έχουν προκηρυχτεί  πρέπει  να στεφθούν με απόλυτη επιτυχία .Καμία αναστολή ,καμία τρικλοποδιά συνδικαλιστικών ηγεσιών ,καμία λογική  διάσπασης  δεν πρέπει  και δεν μπορεί να  βάλει φράγμα στο ποτάμι της οργής και της αγωνιστικής διάθεσης που πρέπει να πλημμυρίσουν τους δρόμους του αγώνα

Καλούμε όλες τις δυνάμεις της αριστεράς να  ενώσουν τις δυνάμεις τους σε μια κοινή πολιτική δράση . Να παλέψουμε για την δημιουργία μιας νέας κοινωνικής και πολιτικής πλειοψηφίας με κορμό της τη ριζοσπαστική αριστερά.  Να συμβάλουμε ώστε να αναπτυχθούν πρωτοβουλίες και αγώνες σε πανευρωπαϊκή κλίμακα.

Καλούμε  τις δυνάμεις της εργασίας να βγουν στο προσκήνιο. Καλούμε   τον κόσμο του ΠΑΣΟΚ να  πει το δικό του ΟΧΙ στις αντεργατικές επιλογές της ηγεσίας του.

 Θα  δώσουμε ένα ισχυρό μήνυμα αντίστασης   στην κυβέρνηση ,στις αγορές ,στην ηγεσία της ευρωπαϊκής ένωσης. Θα ακυρώσουμε το κλίμα τρομοκρατίας των ελλειμμάτων. Θα κρατήσουμε ζωντανή την ελπίδα για μια πραγματική και ριζική αλλαγή  στην Ελλάδα και στην Ευρώπη.

7/2/2010
ΓΡΑΜΜΑΤΕΙΑ ΣΥΡΙΖΑ

03/02/2010

Δηλώσεις του Προέδρου της Κ.Ο. του ΣΥΡΙΖΑ Αλέξη Τσίπρα

Ο Πρόεδρος της Κ.Ο. του ΣΥΡΙΖΑ Αλ. Τσίπρας, μετά τη συνεδρίαση της Κοινοβουλευτικής Ομάδας του ΣΥΡΙΖΑ, έκανε τις ακόλουθες δηλώσεις σχετικά με τις δηλώσεις του Πρωθυπουργού:

Τα μέτρα που χθες αιφνιδιαστικά εξήγγειλε η κυβέρνηση, πάνε την κοινωνία πολλά χρόνια πίσω. Διογκώνουν την ανεργία, διαλύουν το ασφαλιστικό, κάνουν αναδιανομή προς όφελος των πλουσίων, κερδίζουν μέρα με τη μέρα την υποστήριξη των πιο οπισθοδρομικών πολιτικών και οικονομικών κύκλων.

Ο κ. Παπανδρέου θυμήθηκε χθες τον κ. Σπράο και το «προσδόκιμο ζωής». Η κοινωνία, όμως, ζητά ποιότητα ζωής. Ζητά ζωή με αξιοπρέπεια και όχι επιβίωση.

Τα μέτρα εκτός από κοινωνικά άδικα είναι και αναποτελεσματικά. Δεν θα μειώσουν τα ελλείμματα.

Δεν θα μειώσουν τα χρέη.   

"    Η αύξηση του ορίου ηλικίας συνταξιοδότησης, είναι μέτρο που παρατείνει τη ζωή των ασφαλιστικών ταμείων μόνο για λίγους μήνες.

Η προτροπή για εκποίηση της περιουσίας των ασφαλιστικών ταμείων επιστρέφεται στον κ. Παπακωνσταντίνου ως απαράδεκτη.

"    .Το πάγωμα μισθών και η περικοπή επιδομάτων στο δημόσιο είναι μέτρο απολύτως αναποτελεσματικό και άδικο. Στέλνει μήνυμα και στον ιδιωτικό τομέα για γενικευμένο πάγωμα μισθών. Στραγγαλίζει την ήδη πιεσμένη αγορά, η οποία ασφυκτιά.

"    Η μείωση του αριθμού και των μισθών των δημοσίων υπαλλήλων, σε μια στιγμή που οι κοινωνικές υπηρεσίες βρίσκονται στα όρια της κατάρρευσης, θα οδηγήσει στη περεταίρω  απαξίωση του δημόσιου τομέα και στην εκποίηση του δημόσιου πλούτου.

Τις επόμενες μέρες ο ΣΥΡΙΖΑ σε όλη την Ελλάδα θα εργαστεί για να οικοδομηθεί ένα ευρύ κίνημα αντίστασης.

Θα αγωνιστεί για να γίνει κτήμα του λαού και αίτημα διεκδίκησης το εναλλακτικό σχέδιο της αριστεράς για την έξοδο από τη κρίση.

Τώρα που τελείωσαν τα επικοινωνιακά παιχνίδια και οι δραματοποιήσεις.

Τώρα που έπεσαν και οι τελευταίες μάσκες και οι προεκλογικές υποσχέσεις εγκαταλείφθηκαν οριστικά,

Τώρα που η κυβέρνηση επέλεξε πια, να έχει προνομιακούς συμμάχους την Νέα Δημοκρατία και το ΛΑΟΣ, ήρθε η ώρα της κοινωνίας και  των εργαζόμενων.

Καλούμε

• τους εργαζόμενους να βγάλουν την χώρα από την κρίση. Να μπλοκάρουν τα μέτρα της ηγεσίας του ΠΑΣΟΚ. Το σύνθημα ΔΕΝ ΘΑ ΠΕΡΑΣΟΥΝ να μπει σε κάθε χώρο δουλειάς, σε κάθε σπίτι, σε κάθε σχολή, στους δρόμους του δίκαιου αγώνα των αγροτών.

• την ηγεσία του ΚΚΕ να κάνει το βήμα και να ενισχύσει ενωτικούς αποτελεσματικούς αγώνες με στόχο να μπλοκαριστούν τα μέτρα.

• τον κόσμο και τα στελέχη του ΠΑΣΟΚ που δεν αντέχουν αυτή την άγρια επίθεση στα δικαιώματα των εργαζομένων να μπουν με όλες τους τις δυνάμεις σε αυτό τον αγώνα.

• τις συνδικαλιστικές ηγεσίες να σταθούν στο ύψος των περιστάσεων, ώστε η απεργία τις 10ης Φλεβάρη να είναι σταθμός στον αγώνα για το μπλοκάρισμα των μέτρων της ηγεσίας του ΠΑΣΟΚ.

• Τέλος καλούμε όλες τις δημιουργικές δυνάμεις τις κοινωνίας, τους ανθρώπους των γραμμάτων, των τεχνών και των επιστημών, να βρεθούν στο πλευρό των ανθρώπων που δοκιμάζονται. Δεν μας αξίζει μια Ελλάδα με ένα εκατομμύριο άνεργους και δύο ή τρία εκατομμύρια φτωχούς.

Αφού η κυβέρνηση δεν τολμά ή δε μπορεί να σηκώσει ανάστημα, να αρθεί στο ύψος των περιστάσεων, να το κάνει ο ελληνικός λαός.

Ο ελληνικός λαός με τους αγώνες του να τρομοκρατήσει τους τρομοκράτες, να μπλοκάρει τα μέτρα ισοπέδωσης της κοινωνίας.

 (Μετάφραση: Αριάδνη Αλαβάνου) από το http://dosepasa.wordpress.com

Οι  Έλληνες πρέπει να αντιπαλέψουν τη νεοφιλελεύθερη Ευρωπαϊκή Ένωση

του Κώστα Δουζίνα (καθηγητή δικαίου, Νομική Σχολή, Birkbeck College, Πανεπιστήμιο του Λονδίνου) 

Guardian, 4/2/2010 

Η Ελλάδα καταδικάζεται  στη γνωστή αντιδημοκρατική  θεραπεία που είναι χειρότερη απ'; την ασθένεια  και οι εργαζόμενοι πληρώνουν για άλλη μια φορά 

Ο Πολ Μπρέμερ, ο  πρώτος μεταπολεμικός Αμερικανός διοικητής  του Ιράκ, επέβαλε στο ρημαγμένο  Ιράκ μια οικονομική πολιτική που  ο Economist αποκάλεσε καθεστώς που "ονειρεύονται όλοι οι καπιταλιστές". Δύσκολα θα μπορούσε να βρει κανείς μια καλύτερη φράση για να περιγράψει τα μέτρα του προγράμματος "σταθερότητας" που υποβλήθηκε από την Ελλάδα και εγκρίθηκε εχθές [3/2] από την Ευρωπαϊκή Επιτροπή. Το πρόγραμμα προβλέπει μείωση του ελλείμματος του προϋπολογισμού της χώρας από το τρέχον 12,7% επί του ακαθάριστου εγχώριου προϊόντος στο 2,8% το 2012 και υπόσχεται άμεσες περικοπές στους προϋπολογισμούς των υπουργείων κατά 10%, πάγωμα των προσλήψεων στον δημόσιο τομέα, κατάργηση των ποικίλων φορολογικών εκπτώσεων και αύξηση της έμμεσης φορολογίας. Σαν να μην ήταν αρκετά όλα αυτά, ο σοσιαλιστής πρωθυπουργός Γιώργος Παπανδρέου ανήγγειλε την Τρίτη, με ένα δραματικό διάγγελμα προς το έθνος, κι άλλα πρωτοφανή μέτρα λιτότητας, στα οποία περιλαμβάνονται άμεσες αυξήσεις του φόρου των καυσίμων, αύξηση του συντάξιμου ορίου ηλικίας και περικοπές των επιδομάτων των δημοσίων υπαλλήλων που φτάνουν στο 10% του μισθού για τους περισσότερους και μέχρι 40% για τους ακαδημαϊκούς. Όπως στη Βρετανία, τα πανεπιστήμια είναι τα πρώτα που θα πληγούν, αφού τα θεωρούν μια δευτερεύουσα πολυτέλεια, παρά τη διατυμπανιζόμενη "οικονομία της γνώσης".

Όλα αυτά θα εφαρμοστούν  στην πιο φτωχή χώρα της παλιάς Ευρώπης που έχει ποσοστό ανεργίας των νέων της τάξης του 25%, οικονομική στασιμότητα και ενώ οι παραδοσιακοί κλάδοι της ναυτιλίας, του τουρισμού και της οικοδομής δέχονται τεράστιες πιέσεις. Αυτά τα μέτρα θα ολοκληρώσουν ένα φαύλο οικονομικό κύκλο αυξανόμενης ανεργίας, συρρικνούμενων φορολογικών εσόδων και κερδοσκοπικής αγοραίας αποτίμησης της οικονομικής πολιτικής. Θα βυθίσουν τη χώρα από την τρέχουσα κατάσταση βαθιάς κρίσης σε μια διαρκή ύφεση χωρίς ορατή διέξοδο.

"Η Ελλάδα είναι στο μάτι του κερδοσκοπικού κυκλώνα", είπε ο Παπανδρέου στο διάγγελμά του. Αναφερόταν στη μείωση της πιστοληπτικής αξιολόγησης της Ελλάδας  εκ μέρους τριών ανεύθυνων ιδιωτικών εταιρειών και την επακόλουθη αγοραία κερδοσκοπία  στα ελληνικά ομόλογα για τη χρηματοδότηση του ελλείμματος, που οδήγησαν τα επιτόκια κρατικού δανεισμού σε μια αύξηση άνω του 4% από την τιμή αναφοράς.  Πρόκειται για μια επανάληψη, σε ακόμη μεγαλύτερη έκταση, της επίθεσης του Σόρος στο νόμισμα της Βρετανίας, το 1992, που το οδήγησε σε μια ταπεινωτική έξοδο από τον Ευρωπαϊκό Μηχανισμό Συναλλαγματικών Ισοτιμιών και της κερδοσκοπικής επίθεσης στο βρετανικό τραπεζικό σύστημα το 2008. Σηματοδοτεί μια ζοφερή κατάσταση πραγμάτων που γίνεται αποδεκτή από την Ευρωπαϊκή Ένωση και τις κυβερνήσεις: ελάχιστα κερδοσκοπικά hegde funds έχοντας ισοπεδώσει μεγάλες τράπεζες  στοιχηματίζουν τώρα στη χρεοκοπία μιας ολόκληρης χώρας, ελπίζοντας να το καταφέρουν μέσω των τοποθετήσεών τους στην  υποτίμηση των ελληνικών ομολόγων.

Δεν υπάρχει αμφιβολία  ότι οι οικογένειες Παπανδρέου και  Καραμανλή, οι άρχουσες δυναστείες της  μεταπολεμικής Ελλάδας, έχουν αξιοποιήσει το σύστημα ευνοιοκρατίας και την απασχόληση στον δημόσιο τομέα για να αποκομίσουν πολιτικά οφέλη, αυξάνοντας σε τεράστιο βαθμό τον δημόσιο τομέα και το χρέος του. Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι η μεγάλη φοροδιαφυγή, η διαφθορά και οι πελατειακές σχέσεις έχουν συμβάλει ουσιαστικά στα σημερινά δεινά. Αλλά η θεραπεία είναι πολύ χειρότερη από την ασθένεια και θα γίνει εις βάρος των συνήθων θυμάτων: των μισθωτών, των στρωμάτων που έχουν χαμηλά εισοδήματα, των αγροτών που βρίσκονται στα όρια της επιβίωσης και των ανέργων.

Γενικότερα, η Ελλάδα γίνεται το πειραματόζωο σε μια νέα  φάση νεοφιλελεύθερου σωφρονισμού  στον απόηχο της οικονομικής και  χρηματοπιστωτικής κρίσης. Τα μέτρα  δημοσιονομικής και φορολογικής  "σταθερότητας" αποτελούν έκφραση  του άκρως θαυμαζόμενου οικονομικού δόγματος που οδήγησε στην καταστροφή του 2008, αλλά ακόμη κυριαρχεί στη σκέψη των Ευρωπαίων πολιτικών ηγετών. Η ιδιωτικοποίηση, η απορρύθμιση και  η μαύρη μαγεία της μετατροπής των πάντων σε παράγωγα χρηματιστικά εργαλεία θεωρητικά έχουν απορριφθεί από τους παλιούς πιστούς, αλλά ακόμη είναι κυρίαρχες στα περιβάλλοντα των ελιτίστικων σχολών διοίκησης επιχειρήσεων και στην Ευρωπαϊκή Επιτροπή.  Ο Ομπάμα εφάρμοσε το περασμένο έτος μια δημοσιονομική πολιτική τόνωσης της οικονομίας 787 δισεκατομμυρίων δολαρίων, η οποία περιλαμβάνει φορολογικές μειώσεις, επέκταση των επιδομάτων ανεργίας και αύξηση των δαπανών για την εκπαίδευση, την υγεία, την υποδομή και την ενέργεια. Η ευρωπαϊκή Ελλάδα καταδικάζεται στη δημοσιονομική λιμοκτονία. Το δημόσιο χρέος της Ιαπωνίας ανέρχεται στο 225% του ΑΕΠ και χρηματοδοτείται μέσω εσωτερικού δανεισμού, μόλις το 6% βρίσκεται σε ξένα χέρια. Η Ελλάδα είναι καταδικασμένη να δανείζεται από τις ξένες αγορές, πληρώνοντας τόκο που μόνο τοκογλυφικός  θα μπορούσε να αποκληθεί.  Ο επίτροπος οικονομικών Χοακίν Αλμούνια μίλησε με κυνική σαφήνεια για το στόχο του προγράμματος "σταθερότητας", λέγοντας ότι η Ελλάδα χρειάζεται κι άλλες "μεταρρυθμίσεις του συστήματος των συντάξεων, της υγείας, των εργασιακών σχέσεων". Πρόκειται για μια αναίσχυντη προσπάθεια να χρησιμοποιήσει ένα σχετικά μικρό πρόβλημα χρέους για να αλλάξει δραστικά την ταξική ισορροπία  και την ισορροπία κράτους-κοινωνίας σε μια χώρα που είναι γνωστή για τη ριζοσπαστική πολιτική και τα μαχητικά συνδικάτα της.

Η νομιμοποίηση της  Ευρωπαϊκή Ένωσης βασίζεται στις αρχές της κοινωνικής δικαιοσύνης και την αλληλεγγύης. Ο Τζόζεφ Στίγκλιτς θύμισε, μέσα απ'; αυτές τις σελίδες, στους Ευρωπαίους τις παραδόσεις τους ,  προτείνοντας την έκδοση ενός ευρωομολόγου για να βοηθηθεί η Ελλάδα και άλλες χρεωμένες οικονομίες. Ένα τέτοιο άμεσο καταπραϋντικό μέτρο θα λειτουργούσε ως από μηχανής θεός, αλλά το νεοφιλελεύθερο φάντασμα έχει εκτοπίσει το θεό από τη μηχανή.

Υπάρχει άλλη μία, ακόμη  πιο ανησυχητική πτυχή σ'; αυτές  τις καταστροφικές εξελίξεις. Ο  Παπανδρέου εξελέγη τέσσερις μήνες πριν βάσει ενός προγράμματος ανακατανομής [του πλούτου] και κοινωνικής δικαιοσύνης. Σήμερα δέχεται να κάνει το ακριβώς αντίθετο. Αυτή είναι μια μεγάλη επίθεση στην πολιτική και η πιο σαφής έκφραση του νεοφιλελεύθερου μίσους για τη δημοκρατία. Ο επίτροπος Αλμούνια συμβούλευσε τους Έλληνες πολιτικούς και το κοινό να στηρίξουν τα μέτρα, προσθέτοντας μια ελάχιστα κρυμμένη απειλή η οποία αποκάλυψε την λατρεία των αγορών και την υποκρισία ως προς τη ρυθμιστική ανικανότητα. Οι αγορές μπορούν να κερδοσκοπούν ανενόχλητες εις βάρος των ελληνικών ομολόγων, οδηγώντας το κόστος του δανεισμού σε δυσβάσταχτα επίπεδα, μόνο και μόνο επειδή η Ευρωπαϊκή Ένωση έχει θέσει ως ανώτατο όριο στο δημόσιο έλλειμμα το μη ρεαλιστικό 3%. Το αποτέλεσμα είναι ότι η Ελλάδα πιέζεται από τη μια μεριά από την ΕΕ και από την άλλη από τις αγορές. Αυτή είναι μια θύελλα που την προκαλούν οι ίδιοι. Οι πολιτικοί και οι ευρωκράτες έχουν αποδεχθεί το ρόλο των ασήμαντων παικτών σε μια οικονομία-καζίνο που έχει τοποθετηθεί πάνω από την πολιτική.

Η βίαιη εκπτώχευση πολύ μεγάλου αριθμού ανθρώπων, η  εντατική ιδιωτικοποίηση των υπηρεσιών  και των επιχειρήσεων κοινής ωφέλειας μέσω της δραστικής μείωσης του  δημόσιου τομέα και η ένταση της  εξάρτησης από τις ξένες αγορές για την εξυπηρέτηση του χρέους ισοδυναμούν με απώλεια κυριαρχίας που είναι παρόμοια μ'; αυτή ενός κράτους υπό κατοχή, ισοδυναμούν με μια εκτεταμένη αναδιάταξη των εθνικών περιουσιακών στοιχείων προς όφελος του κεφαλαίου και με μια βαθιά κρίση νομιμοποίησης της ΕΕ.

Οι Έλληνες είναι υπερήφανος λαός. Βομβαρδίζονται συνεχώς και αδιαλείπτως από τα ΜΜΕ , την κυβέρνηση και ευεπηρέαστους ακαδημαϊκούς που αποσκοπούν να τους κάνουν να πιστέψουν πως είναι υπεύθυνοι για τις αποτυχίες ενός συστήματος  υπέρ του οποίου ουδείς  ψήφισε ποτέ.  Εδώ στη Βρετανία χρησιμοποιούμε επίσης τη φράση "δεν υπάρχει άλλη λύση". Όμως πάντα υπάρχει άλλη λύση. Η σημερινή δύσκολη κατάστασή τους θέτει τους Έλληνες στην πρώτη γραμμή μιας ευρύτερης επίθεσης βασισμένης στις ευρωπαϊκές αρχές της δημοκρατίας, της κοινωνικής δικαιοσύνης και της αλληλεγγύης, που πάντα είχαν μια δόση ρητορείας αλλά τώρα παραβιάζονται σε όλο το εύρος τους. Το ιδανικό θα ήταν η κυβέρνηση να ξεχάσει την ψεύτικη ορθοδοξία που καθιστά την Ελλάδα τόσο κυρίαρχη όσο είναι το Ιράκ και να καλέσει στη δημιουργία ενός εθνικού μετώπου αντίστασης στη βάρβαρη επίθεση. Μια τέτοια κίνηση θα μπορούσε να διεγείρει την εθνική υπερηφάνεια  και μια αίσθηση αδικίας. Θα μπορούσε να εκτρέψει τον ελληνικό εθνικισμό από την πρόσφατη ακραία, δεξιά, ξενοφοβική παθολογία του προς κάτι πλησιέστερο προς την ελληνική παράδοση: την υπεράσπιση της δημοκρατίας. Η Ισλανδία κάλεσε σε δημοψήφισμα για να αποφασίσει την αποπληρωμή του χρέους της. Το ίδιο θα έπρεπε να κάνει και η Ελλάδα.

Αυτό είναι απίθανο  να συμβεί ωστόσο, επειδή το κυβερνών κόμμα είναι κι αυτό δέσμιο των παλιών πελατειακών σχέσεων και του νεοφιλελευθερισμού.  Η απουσία μιας κυβερνητικής αντίδρασης δίνει πιο μεγάλη διάσταση στο ρόλο της Αριστεράς, μιας από τις πιο ισχυρές στην Ευρώπη. Η Αριστερά έχει την ιστορική ευθύνη να κινητοποιήσει το κοινό των Ελλήνων ενάντια σ'; αυτό το τσουνάμι της αντιδημοκρατικής ηλιθιότητας και αδικίας. Οι Έλληνες έχουν δείξει πως ξέρουν να αντιστέκονται, από την κλασική Αντιγόνη μέχρι τον αθηναϊκό Δεκέμβρη του 2008. Ήδη οι αγρότες έχουν μπλοκάρει τους δρόμους που οδηγούν στο βορρά και στη Βουλγαρία, κάνοντας τον Μπαρόζο να απειλεί με νομικά μέτρα. Οι δημόσιοι υπάλληλοι απεργούν και έχει προκηρυχθεί γενική απεργία προς το τέλος του τρέχοντος μήνα.

Επίσης, η Αριστερά οφείλει να κινητοποιήσει την ευρωπαϊκή κοινή γνώμη. Εάν η επίθεση στους Βρετανούς ανθρακωρύχους και στα συνδικάτα τους ήταν το εμβληματικό γεγονός του πρώιμου νεοφιλελευθερισμού, η επίθεση στην Ελλάδα είναι η αρχή της δεύτερης φάσης του. Εάν πέσει η Ελλάδα, οι αγορές, αναμφίβολα, θα επιτεθούν στην Ισπανία, την Πορτογαλία, την Ιταλία και μετά στη Βρετανία, με την ευρωπαϊκή Επιτροπή, σαν άλλο Πόντιο Πιλάτο, να νίπτει τας χείρας της, παίζοντας το ρόλο ενός τραγικού χορού. Το μέλλον της δημοκρατίας και της κοινωνικής Ευρώπης βρίσκεται σε κρίσιμη κατάσταση - οι Έλληνες πρέπει να αγωνιστούν για λογαριασμό όλων μας.

(Μετάφραση: Αριάδνη Αλαβάνου)

http://dosepasa.wordpress.com/2010/02/06/οι-έλληνες-πρέπει-να-αντιπαλέψουν-τη-ν/

ΤΟΥ ΕΥΚΛΕΙΔΗ ΤΣΑΚΑΛΩΤΟΥ

Πριν από λίγες μέρες ονειρεύτηκα ότι είχα πάει διακοπές στο Πανεπιστήμιο του Cambridge. Εκεί συνάντησα τον John Maynard Keynes, που μου υπαγόρευσε το ακόλουθο γράμμα. Σας το παραθέτω χωρίς σχόλιο.

Αγαπητέ κ. Παπακωνσταντίνου,

Σας ζητώ συγνώμη γι'; αυτή μου την παρέμβαση, αλλά παρακολουθώ εδώ και καιρό το δράμα σας. Πρέπει να σας πω ότι είχα κάποιες προσδοκίες πριν από τις εθνικές εκλογές σας, όταν λέγατε ότι θα διαπραγματευθείτε με την Ε.Ε. για το πώς θα αντιμετωπιστεί η κρίση στη χώρα σας. Αλλά μετά από τις εκλογές διαπραγμάτευση δεν είδα, τουλάχιστον όπως την καταλαβαίνω εγώ από εδώ που είμαι.

Το θέμα είναι ότι για να διαπραγματευθεί κανείς πρέπει να στηριχθεί στις δικές του αναλύσεις και στις δικές του αξίες. Και μετά πρέπει να δημιουργήσει συσχετισμούς, συμμαχώντας με άλλους που έχουν παρόμοιες αναλύσεις και αξίες. Και αυτό δεν το βλέπω να γίνεται. Η Ε.Ε. αντιμετωπίζει ενιαία, και με την ίδια συνταγή, τις αδύνατες χώρες, τα λεγόμενα PIGS (Πορτογαλία, Ιρλανδία, Ελλάδα και Ισπανία). Παρεμπιπτόντως, βλέπω ότι η ορθοδοξία στα οικονομικά παραμένει όσο αγενής ήταν στην εποχή μου, όταν αντιμετώπιζα στην επιτροπή Macmillan παρόμοια επιχειρήματα για μείωση ελλειμμάτων και μισθών σε συνθήκες ύφεσης και ανεργίας. Η ουσία όμως είναι ότι, ενώ εσείς αντιμετωπίζετε αυτή την ενιαία στάση σε επίπεδο ιδεολογίας και πολιτικής, δεν διαμορφώνετε μια εξίσου ενιαία αντεπίθεση.

Κατ'; αρχάς φαίνεται να έχετε δεχθεί το επιχείρημα ότι η Ελλάδα πληρώνει τώρα το γεγονός ότι για πολλά χρόνια κατανάλωνε πάνω από το μπόι της. Αλήθεια πιστεύετε ότι μόνο έτσι εξηγούνται τα μεγάλα ελλείμματα στα δημοσιονομικά και στο ισοζύγιο τρεχουσών συναλλαγών; Οτι τα PIGS έχουν τα τελευταία χρόνια ελλείμματα στο ισοζύγια τρεχουσών συναλλαγών είναι άσχετο από το γεγονός ότι κάποιες άλλες χώρες, όπως η Γερμανία και η Ολλανδία, έχουν μονίμως πλεονάσματα; Η Γερμανία, για παράδειγμα, το 2007 είχε ένα πλεόνασμα στο εμπορικό ισοζύγιο περίπου στο 8,15% του δικού της ΑΕΠ, και από αυτό πάνω από το μισό (63,4%) προερχόταν από καθαρές εξαγωγές σε άλλες ευρωπαϊκές χώρες. Οι καθαρές εξαγωγές προς τα PIGS την ίδια εποχή αντιστοιχούσαν σε 17% του γερμανικού εμπορικού πλεονάσματος. Με λίγα λόγια, η Γερμανία εξαρτάται από τη ζήτηση που δημιουργούν οι άλλες χώρες της Ε.Ε. Να το πω και αλλιώς. Αν οι αδύνατες και ελλειμματικές οικονομίες όπως η Ελλάδα δεν είχαν την κατανάλωση και τη ζήτηση που είχαν, η Γερμανία δεν θα είχε πάει τόσο καλά.

Ας το δούμε και από την πλευρά του πληθωρισμού. Εχετε δεχθεί (ως PIGS) αδιαμαρτύρητα ότι τα ελλείμματά σας αντανακλούν μια έλλειψη ανταγωνιστικότητας, ότι η βασική αιτία έχει να κάνει με το ότι οι τιμές των δικών σας προϊόντων έχουν ανέβει πιο γρήγορα από αυτό που ισχύει γενικά στην υπόλοιπη Ε.Ε. Γιατί δεν λέτε, αντιθέτως, ότι ο λόγος που η Γερμανία έχει χαμηλότερο πληθωρισμό έχει να κάνει με το γεγονός ότι δεν βασίζεται στην εγχώρια ζήτηση; Η Γερμανία είχε τα προηγούμενα οκτώ χρόνια χαμηλότερο πληθωρισμό από τον μέσο όρο της Ε.Ε., παρά το πολύ χαμηλό επίπεδο αυτού του μέσου όρου. Αν, δηλαδή, η Γερμανία είχε μια πιο επεκτατική πολιτική, αυτό θα ανέβαζε τον πληθωρισμό της και θα βοηθούσε τα PIGS να εξάγουν περισσότερο.

Αυτό που παρατηρώ στις οικονομίες της Ε.Ε. αποτελεί μια τοπική εκδοχή του παγκόσμιου οικονομικού προβλήματος. Και βλέπω ότι οι οικονομικές ανισορροπίες συνεχίζονται και μετά από την κρίση του 2008. Η Κίνα θα συνεχίζει να είναι συστηματικά πλεονασματική και οι ΗΠΑ ελλειμματικές; Αυτό δεν αποτελεί μια βιώσιμη λύση. Το είχα πει και στις παρεμβάσεις μου στο Bretton Woods μετά τον πόλεμο, αλλά δεν εισακούστηκα. Οι παγκόσμιοι οικονομικοί οργανισμοί δεν μπορούν να αδιαφορούν για την άνιση ανάπτυξη του παγκόσμιου καπιταλιστικού συστήματος. Οφείλουν να ασκούν πιέσεις και στις πλεονασματικές οικονομίες, όχι μόνο στις ελλειμματικές. Προβλέπω ότι πολύ γρήγορα θα υπάρχει ξανά πρόβλημα αν δεν πάρετε στα σοβαρά αυτό το δίδαγμα της οικονομικής θεωρίας.

Για εσάς στην Ε.Ε. τα πράγματα έπρεπε να είναι πιο εύκολα. Δεν μπορεί σε μια νομισματική ένωση να μη βλέπουν οι οικονομίες τις μεταξύ τους αλληλεπιδράσεις. Η Ε.Ε. δεν μπορεί να λειτουργεί μονίμως υπέρ των ισχυρών, ως ένας ενιαίος οικονομικός χώρος χωρίς συντονισμό και αλληλεγγύη. Η μόνη λύση που προτείνεται για τις αδύνατες χώρες είναι μια μακρά περίοδο ύφεσης και αποπληθωρισμού. Υποτίθεται ότι με αυτό τον τρόπο -να μην κρυβόμαστε, μέσω ανεργίας δηλαδή- θα μειωθούν οι τιμές και τελικά θα γίνουν τα προϊόντα πιο ανταγωνιστικά. Μόνο που αυτή η διαδικασία παίρνει πολύν καιρό να δουλέψει, αν δουλέψει. Και συχνά εγκαταλείπεται στον δρόμο, μια και δεν αρκεί να μειωθεί ο πληθωρισμός στα ευρωπαϊκά επίπεδα αλλά χρειάζεται να μειωθούν περαιτέρω οι τιμές για να αντιμετωπιστεί το πρόβλημα των συσσωρευμένων ελλειμμάτων όλων των προηγούμενων ετών.

Η παραπάνω συνταγή δεν μπορεί να αποτελεί βάση για διαπραγμάτευση. Για να διαπραγματευθεί κανείς πρέπει να έχει τη δική του εικόνα για το πώς δουλεύουν οι οικονομίες. Μόνο έτσι θα είναι σε θέση να αποδομήσει τις ιδέες, και άρα τα επιχειρήματα, του αντιπάλου στη διαπραγμάτευση. Μόνο με μια διαφορετική προσέγγιση θα μπορέσει να βρει συμμάχους για μια εναλλακτική στρατηγική. Η χώρα σας εισέρχεται σε μια μακρά περίοδο ύφεσης. Αν δεν αλλάξετε την ατζέντα, προβλέπω τα προβλήματα να επιδεινώνονται. Θα επανέλθω!

Με εκτίμηση,

John Maynard Keynes

ΑΝΑΔΗΜΟΣΙΕΥΣΗ ΑΠΟ ΤΟ:

http://dosepasa.wordpress.com/ 

5η Συνέλευση ΣΥΡΙΖΑίων στο Γκίνη: Αν δεν είναι τώρα η ώρα της Αριστεράς, πότε είναι;

Με επιτυχία έγινε η 5η ΓΣ μελών του ΣΥΡΙΖΑ στο Γκίνη. Πήραν μέρος περίπου 100 σ. απ'; όλη την Ελλάδα (70 περέμεναν συνεχώς στην αίθουσα) και έκαναν παρεμβάσεις οι:

B. Σωτηροπούλου (εισηγητική παρέμβαση), Γ. Χατζηχρήστος, Γ. Πλεμένος, Κ. Δημητριάδης, Μ. Μπουντουρίδης, Δ. Αλεξίου, Μ. Βήχου, Π. Τζαβέλας, Α. Πλεμμένος, Α.Αλαβάνος, Ρ. Καλατζή, Χ. Χριστίδου, Ε. Πορτάλιου, Ν. Αϊβαλιώτης, Ε. Μηνακάκη, Γ. Καλατζόπουλος, Θ. Κανάκης, Γ. Σαπουνάς, Π. Τακόπουλος, Δ. Ζαγορίτης, Ν. Τσαουσάκης, Μ. Δημοπούλου, Β. Χριστοπούλου, Χρήστος και Μ. Κατσουρός.

Η 5^η συνέλευση μελών του ΣΥΡΙΖΑ στο αμφ. Γκίνη στις 30 Ιαν 2010 κατέληξε στα παρακάτω:

1. Προχωράμε συντονισμένα σε πολιτική και κινηματική δράση με μια νέα προσπάθεια επικαιροποίησης του προγράμματος του ΣΥΡΙΖΑ και των 15 σημείων, με αιχμή το σύμφωνο σταθερότητας της ΕΕ και το πρόγραμμα σταθεροποίησης της κυβέρνησης. Ανοίγουμε μέτωπα στο εργασιακό, στο μεταναστευτικό, το αγροτικό, της διοικητικής μεταρρύθμισης και άλλα ζητήματα.
2. Η γραμματεία να προχωρήσει με αποφασιστικότητα στην υλοποίηση των αποφάσεων των Π.Σ. του ΣΥΡΙΖΑ χωρίς ταλαντεύσεις και να ορίσει ημερομηνία για την 4^η Π.Σ. του ΣΥΡΙΖΑ.
3. Οι τοπικές επιτροπές συντονίζονται για την οργάνωση Νομαρχιακών Συνελεύσεων. Συγκροτούμε κλαδικές οργανώσεις του ΣΥΡΙΖΑ και συμβάλουμε στην ανασυγκρότηση των πρωτοβάθμιων σωματείων.
4. Συμμετοχή όλων των τοπικών και θεματικών οργανώσεων του ΣΥΡΙΖΑ στο Σύριζα-Οριζόντια με εκπροσώπους ορισμένους από αυτές, οι οποίοι θα αναλάβουν την διαχείριση του.

Η συνέλευση ολοκληρώθηκε εντός του συμφωνημένου χρόνου και σε γενικές γραμμές κρατήθηκε το 7λεπτο στις τοποθετήσεις. Δεν δημιουργήθηκαν έξοδα για την διενέργεια της εκδήλωσης.

ΠΟΙΟΣ ΦΟΒΑΤΑΙ ΤΟΝ ΟΣΚΑΡ ΛΑΦΟΝΤΕΝ;

                                        

   Για τις «διαμάχες για τα πρόσωπα» στο κόμμα Die Linke

 

                                                          της Νάντιας Βαλαβάνη

                         

                     Μια αισθητά συντομότερη εκδοχή αυτού του κειμένου βρίσκεται

                                                         στην Αυγή της Κυριακής, 31 Ιανουαρίου 2010.

 

Η ανακοίνωση της απόφασης του Όσκαρ Λαφοντέν, Συμπροέδρου του γερμανικού κόμματος Die Linke και πρώην Προέδρου του Σοσιαλδημοκρατικού Κόμματος Γερμανίας, πριν δύο Σάββατα  ότι «αποκλειστικά για λόγους υγείας» αποσύρεται από την κεντρική γερμανική  πολιτική σκηνή - δε θα είναι ξανά υποψήφιος για Πρόεδρος του Die Linke στο Συνέδριο του κόμματος τον Μάιο στο Ροστόκ και θα παραιτηθεί από τη βουλευτική του ιδιότητα, παραμένοντας επικεφαλής μόνο της Κοινοβουλευτικής Ομάδας στο γενέθλιο κρατίδιο του Ζάαρ - δεν ήταν ακριβώς «αναπάντεχη». Σχεδόν αμέσως μόλις καταλάγιασαν οι γιορτασμοί για τη μεγάλη νίκη της γερμανικής αριστεράς στις τελευταίες εκλογές - 11,9% στην Ομοσπονδιακή Βουλή και σχηματισμός κοινοβουλευτικών ομάδων σε 6 «ανατολικογερμανικά» και 6 «δυτικογερμανικά» κρατίδια, συμπεριλαμβανόμενης και της Βαυαρίας - ξέσπασε αυτό που στην κομψότερη κομματική γλώσσα αναφέρεται ως «διαμάχη για τα πρόσωπα». Κομψότερη, καθώς στην τραχύτερη δημοσιογραφική γλώσσα η Νόιες Ντόιτσλαντ (πρώην επίσημο όργανο της Κ.Ε. του κυβερνώντος την Ανατολική Γερμανία SED, στη συνέχεια προσκείμενη στο PDS και στο Die Linke με μια σχέση ανάλογη αυτής Αυγής και ΣΥΝ) εδώ και δύο μήνες τιτλοφορούσε το φάκελο των σχετικών άρθρων στην ηλεκτρονική της έκδοση «Αγώνας για την εξουσία στο Die Linke».

Ο σκληρός εκλογικός αγώνας, που οδήγησε σ΄ ένα τόσο εκπληκτικό εκλογικό αποτέλεσμα, δόθηκε υπό την καθοδήγηση μιας τριάδας: Tου Προέδρου του κόμματος Όσκαρ Λαφοντέν  (ο συμπρόεδρος του Λόταρ Μπίσκι έχει αποσυρθεί στις Βρυξέλλες από τότε που ανέλαβε Πρόεδρος του Ευρωπαϊκού Κόμματος της Αριστεράς). Του Γέγκορ Γκίζι (Προέδρου της νέας Κ.Ο. στην Ομοσπονδιακή Βουλή). Και του Ντίτμαρ Μπαρτς, Γραμματέα του κόμματος. Κατά γενική ομολογία, όμως, ο «αρχιτέκτονας» της νίκης, αυτός που «κέρδισε» τα 6 δυτικογερμανικά κρατίδια κάνοντας τη μεγάλη διαφορά, ήταν ο Λαφοντέν. Αυτός υπήρξε ωστόσο και ο κύριος στόχος της «διαμάχης για τα πρόσωπα», και μάλιστα χωρίς ο ίδιος να εμφανίζεται καθόλου ή να μιλά: Διέκοψε την 3μηνη απουσία και σιωπή του μόλις στις 19 Ιανουαρίου, όταν εμφανίστηκε στην τοπική γιορτή για την Πρωτοχρονιά της Κ.Ο. του Die Linke στην τοπική  Βουλή στο Ζααρμπρίκεν.

Τι συνέβη τελικά, ώστε η νικηφόρα διάθεση της «βάσης» και των ψηφοφόρων του Die Linke να τραυματιστεί και να περιγράφεται σήμερα ως «χάλια»;

 

                            Τα γεγονότα

 

Σύμφωνα με το ιδρυτικό Συνέδριο του Die Linke το 2007, η διπλή Προεδρία (ένας εκπρόσωπος από καθένα από τα δύο συστατικά του κόμματα, το ανατολικογερμανικό PDS με ημερομηνία ίδρυσης 1990, τα στελέχη του οποίου προέρχονται κυρίως από το κυβερνών στην Ανατολική Γερμανία SED,  και το δυτικογερμανικό WAGS, με ημερομηνία ίδρυσης το 2005, τα στελέχη του οποίου είναι κυρίως σοσιαλδημοκράτες συνδικαλιστές που αποχώρησαν από το κόμμα τους όταν ο Σρέντερ με την πολιτική «Ατζέντα 2010» δρομολόγησε τη γοργή αποδόμηση του κοινωνικού κράτους) αποτελεί μεταβατικό καθεστώς, που τερματίζεται το 2010. Ο Λαφοντέν είχε ταχθεί υπέρ της συνέχισης της, ενώ ο Μπαρτς υπέρ του περάσματος σε μονοπρόσωπη, όπως προβλεπόταν. Σε οποιαδήποτε περίπτωση, όλα έδειχναν ότι ο Λαφοντέν θα ήταν και στο μέλλον ο ένας από τους δύο ή, το πιθανότερο, ο μοναδικός Πρόεδρος του Die Linke (o Μπίσκι είχε δηλώσει από το 2008 ότι δε θα είναι ξανά Πρόεδρος και ο Γκίζι επανειλλημένα ότι δεν ενδιαφέρεται). Η «διάθεση» του Μπαρτς να είναι αυτός ο μοναδικός Πρόεδρος δε φαινόταν να έχει ελπίδες.   

Αμέσως μετά τη μετεκλογική συγκρότηση της Κ.Ο. στο Ομοσπονδιακό Κοινοβούλιο (9.10.2009), ο Λαφοντέν ζήτησε και πήρε άδεια, αφού δήλωσε στους δημοσιογράφους ότι δε θα είναι ξανά επικεφαλής της, καθώς «από καιρό είχα την πρόθεση ν΄ ασχοληθώ  αποκλειστικά με την Προεδρία του Κόμματος».   Τα ΜΜΕ, που κατά την προεκλογική εκστρατεία τον είχαν αντιμετωπίσει εξαιρετικά επιθετικά, άρχισαν να κατασκευάζουν σενάρια. Πρωτοπόρος ήταν ο ρόλος του Spiegel, που από την άνοιξη είχε ξεκινήσει εκστρατεία προσωπικών επιθέσεων ενάντια στον Λαφοντέν με προφανή στόχο να δημιουργηθούν προσκόμματα στην ανανέωση της θητείας του - πράγμα για το οποίο οι Σοσιαλδημοκράτες είχαν ζωτικό συμφέρον. Μετεκλογικά στη «φημολογία» προστέθηκαν  και δηλώσεις (ανατολικογερμανών, προέλευσης PDS) στελεχών. Συμπεριλαμβανόμενης αποκλειστικής «αποκάλυψης» του Μπαρτς  στο Spiegel ότι ο Λαφοντέν απουσιάζει από τα καθήκοντα του («το γραφείο του παραμένει κενό») και ότι τον Ιανουάριο του 2009 σε κλειστή ολιγομελή σύσκεψη της ηγεσίας του Die Linke ο Λαφοντέν είχε δηλώσει ότι δε θα είναι ξανά Πρόεδρος της Κ.Ο. Ακολούθησαν διαφόρων ειδών «διαρροές» από το πολιτικό γραφείο του Μπαρτς, με σημαντικότερη τη δημοσίευση στο Spiegel μιας «είδησης» από τη σφαίρα της προσωπικής ζωής του (παντρεμένου, με οικογένεια στο Ζάαρ) 66χρονου Λαφοντέν, ότι στο Βερολίνο διατηρεί μυστικό ερωτικό δεσμό με την 40χρονη, περσικής καταγωγής (κι επίσης παντρεμένη) βουλευτίνα Ζάρα Βάγκενκνεχτ. [Με ένα σμπάρο δύο τριγώνια, καθώς η Ζάρα είναι επικεφαλής της τάσης «Κομμουνιστική Πλατφόρμα» του Die Linke και βασικός σύνδεσμος με την εξωκοινοβουλευτική αριστερά όλων των αποχρώσεων, στις δράσεις της οποίας η «Κ.Π» και η Ζάρα συμμετέχουν.] Στο ίδιο άρθρο (15.11.2009) το Spiegel κατηγορούσε τον Λαφοντέν για «πολιτική εξαπάτηση των εκλογικού σώματος», εφόσον με βάση την «αποκάλυψη» του Μπαρτς ήταν αποφασισμένος να μην ανανεώσει τη θητεία του ως Πρόεδρος της Κ.Ο. πολύ πριν τις εκλογές, παρ΄ όλα αυτά όμως τέθηκε επικεφαλής της εκλογικής λίστας.

Στις 17.11.2009 κυκλοφόρησε γραπτή δήλωση του Λαφοντέν ότι είναι καρκινοπαθής, βρίσκεται με την οικογένεια του και σε δύο μέρες πρόκειται να υποβληθεί σε μια «από πολύ καιρό προγραμματισμένη επέμβαση». Πράγματι, εγχειρίστηκε για καρκίνο του προστάτη στις 19.11.2009.

Ο Γκίζι, που εν απουσία των δύο προέδρων έχει γίνει το «κέντρο» του κόμματος, άρχισε να κατακλύζεται με επιστολές, e-mail, SMS κλπ παραπόνων και καταγγελιών οργανώσεων, οργάνων και μελών κυρίως από τη Δυτική Γερμανία για τον «απαράδεκτο» τρόπο που  ασκεί, εσωκομματικά και δημόσια, τα καθήκοντα του ο Μπαρτς. Μέχρι που ζήτησε σε συνέντευξη του στη Ν.Ντ. (9.1.2010) «όχι άλλες επιστολές», υπονοώντας ότι είχε λάβει το μήνυμα. Πράγματι, στις 12 Ιανουαρίου δήλωσε σε συνεδρίαση της Κ.Ο. και στη συνέχεια στους δημοσιογράφους ότι: «Στο κόμμα έχει δημιουργηθεί κλίμα καταγγελιών». Θα πρέπει να σταματήσει η πίεση στον Λαφοντέν να δηλώσει εδώ και τώρα αν θα είναι ξανά υποψήφιος Πρόεδρος. Και, παρόλο που το κόμμα χρωστάει πολλά στον Μπαρτς, ο τελευταίος έχει ευθύνη επειδή «δεν επέδειξε αλληλεγγύη απέναντι στον Λαφοντέν». Γι΄ αυτό και  ο Γκίζι του ζητά να μην είναι ξανά υποψήφιος για μέλος του Προεδρείου του Κόμματος, αλλά τον Μάιο να περάσει στη θέση ενός από τους αναπληρωτές του Προέδρου της Κ.Ο. (δηλ. του ίδιου).

Μετά από δύο μέρες και αφού ο Μπίσκι είχε δηλώσει συβιλλικά ότι «δεν πετάξαμε το σταλινισμό έξω απ';  την πόρτα του κόμματος για να επιστρέψει απ';  το παράθυρο» και πιο αισιόδοξα ότι αυτά που περνάει το κόμμα δεν είναι παρά «μια μικρή ιδεολογική γρίπη των χοίρων», ο αιφνιδιασμένος Μπαρτς αποδέχθηκε την (διπλή) πρόταση του Γκίζι - δηλώνοντας «απογοητευμένος». Είχαν προηγηθεί δηλώσεις υποστήριξης του Μπαρτς από πλήθος επικεφαλής ανατολικογερμανικών οργανώσεων του Die Linke, αλλά και κάλεσμα της Προέδρου του Σοσιαλδημοκρατικού Κόμματος στον Μπαρτς να περάσει στις γραμμές των Σοσιαλδημοκρατών, καθώς το Die Linke είναι «πολύ στενό για ανοιχτόμυαλους ανθρώπους». Ενδιαφέρον έχουν επίσης τα σχόλια αναγνωστών σε άρθρα του ηλεκτρονικού τύπου, που επέμεναν ότι, αντίθετα με τους ηγέτες τους, τα απλά μέλη και ψηφοφόροι του Die Linke στα ανατολικογερμανικά κρατίδια είναι με τον Λαφοντέν, όχι με τον Μπαρτς.

Ο ίδιος ο Μπαρτς δήλωσε ότι οι διαφωνίες του με τον Λαφοντέν δεν είναι προσωπικού χαρακτήρα. Ούτε αποτελούν έκφραση της αντίθεσης Ανατολικογερμανών-Δυτικογερμανών μέσα στο Die Linke (μία από τις ερμηνείες των ΜΜΕ ήταν ότι πίσω απ';  τον Μπαρτς στοιχίζονται οι Ανατολικογερμανοί, διαπαιδαγωγημένοι στη νοοτροπία κόμματος εξουσίας, ενώ πίσω απ';  τον Λαφοντέν οι δυτικογερμανοί συνδικαλιστές, διαμορφωμένοι σε συνθήκες κοινωνικών συγκρούσεων). Είναι, αντίθετα, διαφωνίες για θέματα εξέλιξης και προοπτικής του Die Linke, καθώς o ίδιος θεωρεί ότι φορείς της νεοφιλελεύθερης πολιτικής, ενάντια στην οποία στρέφεται όλη η πολιτική του κόμματος, είναι οι Χριστιανοδημοκράτες και οι Ελεύθεροι Δημοκράτες. [Άρα υπάρχει πολιτικό έδαφος για συνεργασία με τους Σοσιαλδημοκράτες. Προεκλογικά ο Μπαρτς είχε κάνει γνωστή τη διαφωνία του με κάποια από τα σημεία του προεκλογικού προγράμματος του Die Linke, που έκαναν δύσκολη μια τέτοια προοπτική.]

 

            Πρώτη δημόσια εμφάνιση Λαφοντέν

 

Ο Λαφοντέν έκανε την πρώτη δημόσια εμφάνιση του  λίγες μέρες αργότερα, στις 19 Ιανουαρίου, στη γιορτή για την Πρωτοχρονιά της Κ.Ο. του Die Linke στη Βουλή του Ζάαρ, στην οποία είναι Πρόεδρος: Με μια μνημειώδη πολιτική ομιλία για το σήμερα και το αύριο, ουσιαστικά μια υποθήκη για το μέλλον του κόμματος.

Ανάμεσα στ';  άλλα, αποκαλύπτοντας τη μεθοδολογία διαμόρφωσης της αριστερής «κοινής γνώμης» μέσα στα αριστερά κόμματα και στους ψηφοφόρους τους από τα ΜΜΕ - «δηλ. από 200 πλούσιους που διαδίδουν τις απόψεις τους»: Πριν απ';  όλα διαχωρίζοντας τα μέλη των αριστερών κομμάτων σε δύο πτέρυγες, από τη μια μεριά τους «ρεαλιστές» και «πραγματιστές», από την άλλη τους «χαοτικούς», «λαϊκιστές» και «αιθεροβάμονες». Έτσι κατάφεραν να οδηγήσουν το Σοσιαλδημοκρατικό Κόμμα στην καταστροφή της ταυτότητας του ως υποστηρικτή της κοινωνικής δικαιοσύνης και της ειρήνης, μέσω της υιοθέτησης μιας πολιτικής που στηριζόταν στην «Ατζέντα 2010» και στη συμμετοχή στους πολέμους του ΝΑΤΟ - με αποτέλεσμα να χάσει τα μισά μέλη και ψηφοφόρους του. Αντίστοιχη είναι η προσπάθεια που καταβάλλεται σήμερα σε σχέση με το Die Linke.

Απαντώντας σημείο-σημείο στα βασικά θέματα μιας τέτοιας παρέμβασης, αποδεικνύει και γιατί είναι ψευδής η στοίχιση της «σύγκρουσης» ανάμεσα σε όσους προέρχονται από την Ανατολική Γερμανία και θέλουν συγκυβέρνηση με τους σοσιαλδημοκράτες και όσους προέρχονται από τη Δυτική και είναι a priori αντίθετοι σε οποιαδήποτε περίπτωση κυβερνητικής συνεργασίας. Δηλώνει: «Για να μην μείνει οποιαδήποτε αμφιβολία: Είμαι υπέρ της συμμετοχής στην κυβέρνηση, με την έννοια ότι χρησιμοποιούμε το πρόγραμμα μας για ν΄ αλλάξουμε την κοινωνία. Αλλά όποιος θεωρεί ότι ένα κόμμα μπορεί μόνο μέσω της συμμετοχής του στην κυβέρνηση ν΄ αλλάξει την πολιτική και την κοινωνία, αγνοεί την επίδραση από τη λειτουργία του κοινοβουλευτικού κυβερνητικού συστήματος.»

Ξεχωρίζει τέσσερα ζητήματα-προγραμματικές αιχμές, που θεωρεί πυρήνα του προεκλογικού προγράμματος του Die Linke  - και ταυτόχρονα όρια που δεν μπορούν να ξεπεραστούν για να υπάρξει συνεργασία σε οποιοδήποτε κρατίδιο με τους Σοσιαλδημοκράτες: Άμεση απόσυρση των γερμανικών στρατευμάτων από το Αφγανιστάν. Κατάργηση της Νομοθεσίας Hartz IV, με την οποία ο Σρέντερ θεμελίωσε την αποδόμηση της κοινωνικής ασφάλισης, της κοινωνικής προστασίας και του κοινωνικού κράτους και την οποία συμπληρώνουν συνεχώς οι επίγονοι του. Θεσμοθέτηση κατώτερου ημερομίσθιου. Όχι στη σύνταξιοδότηση στα 67.

Υπενθυμίζει τι έπαθε στην Ιταλία «το αδερφό μας κόμμα, η "Κομμουνιστική Επανίδρυση"», που όταν βρέθηκε να συγκυβερνά αποδέχτηκε την υπαναχώρηση της κυβέρνησης από το συμφωνημένο πρόγραμμα, συναινώντας στη συνέχιση της ιταλικής συμμετοχής στον πόλεμο στο Αφγανιστάν και στην περικοπή των κοινωνικών κατακτήσεων: «Σήμερα δεν υπάρχουν καν στο Ιταλικό Κοινοβούλιο.»  

Προειδοποιεί ότι ο δρόμος για να μην πάθει το Die Linke, που είναι πολύ λιγότερο «κατοχυρωμένο» ως κόμμα, ό,τι και οι Γερμανοί Σοσιαλδημοκράτες ή η «Κομμουνιστική Επανίδρυση», περνάει μέσα απ';  το να επεξεργαστούν μια, διακριτή απ';  όλες τις άλλες πολιτικές δυνάμεις, αριστερή πολιτική φυσιογνωμία στο επόμενο διάστημα και μέσα από το Συνέδριο. Και προτείνει 11 προγραμματικά σημεία ως αναγκαία για να καθορίσουν μια τέτοια ταυτότητα του κόμματος και ν΄ αποτελέσουν αιχμή της πολιτικής και κοινωνικής πάλης. Ενώ ορίζει ως κεντρικό θέμα, γύρω απ'; το οποίο πρέπει να επικεντρώνεται η πάλη σήμερα, το ερώτημα «ποιος πληρώνει τις επιπτώσεις της κρίσης;»

Έχουν ενδιαφέρον οι ορισμοί που δίνει για θεμελιώδη επίμαχα θέματα όπως η δημοκρατία, για την οποία υιοθετεί τον ορισμό του Περικλή για την αρχαία Αθήνα: «Το όνομα, με το οποίο περιγράφουμε την πολιτική τάξη πραγμάτων μας, είναι δημοκρατία, επειδή η διαχείριση των περιστάσεων γίνεται προς όφελος των συμφερόντων όχι των λίγων, αλλά της πλειοψηφίας.» Ενώ ερμηνεύει ως εξής τη ρήση της Ρόζας Λούξεμπουργκ «χωρίς σοσιαλισμό δεν υπάρχει δημοκρατία και χωρίς δημοκρατία δεν υπάρχει σοσιαλισμός»: «Δεν εννοεί τίποτα άλλο παρά ότι χωρίς δίκαιη κατανομή του πλούτου δεν υπάρχει δημοκρατία, επειδή μια άδικη κατανομή οδηγεί σε αντιδημοκρατικές δομές εξουσίας.» Και  ορίζει ως θεμέλιο μιας «συνεργατικής κοινωνίας» ο πλούτος ν΄ ανήκει σε αυτούς που τον παράγουν.

 

                  Οι πιο πρόσφατες εξελίξεις

    

Στις 23 Ιανουαρίου ο Λαφοντέν έκανε τη γνωστή δήλωση απόσυρσης από την κεντρική πολιτική σκηνή,  προσθέτοντας ότι θα βοηθήσει «όσο του επιτρέπει η υγεία του» στις κρίσιμες εκλογές στη Βεστφαλία, αλλά και στην επεξεργασία του προγράμματος και του καταστατικού του κόμματος πηγαίνοντας προς το συνέδριο.

Ο Γκίζι εξέφρασε τη λύπη του. Χαρακτήρισε τον Λαφοντέν «απ';  τους σημαντικότερους πολιτικούς στη Γερμανία και στην Ευρώπη» και «αναντικατάστατο», εκτιμώντας ότι «χωρίς τον Λαφοντέν το Die Linke δε θα είναι πλέον το ίδιο». Παράλληλα δήλωσε ότι απ';  ολόκληρη την ηγεσία του κόμματος ο Λαφοντέν είναι αυτός που μπορεί με μεγαλύτερη επιτυχία «να κάνει κεντρική πολιτική ακόμα κι απ';  το Ζάαρ».

Μετά από ολονύχτια διευρυμένη σύσκεψη του Προεδρείου του κόμματος και της Κ.Ο. την περασμένη Πέμπτη και αφού έγινε γνωστό ότι υπήρξαν πολλές διαφωνίες, ο Γκίζι ανακοίνωσε ότι κατέληξαν σε έναν «αξιοπρεπή συμβιβασμό»: Θα προτείνουν στο συνέδριο θεσμοθέτηση πλέον της διπλής Προεδρίας και ως υποψήφιους την Γκεζίνε Λετς, σήμερα Αναπληρώτρια του Προέδρου της Κ.Ο., και τον Κλάους Ερνστ, συνδικαλιστή και βουλευτή από τη Βαυαρία, σήμερα Αντιπρόεδρο του κόμματος. Ανάλογα θα προτείνουν τη θεσμοθέτηση διπλής Γραμματείας στη θέση του απερχόμενου Μπαρτς, με τα ίδια με την Προεδρία κριτήρια: Ανατολή-δύση και γυναίκα-άντρας. Όπως παρατηρεί ειρωνικά ο αρθρογράφος της Νόϊε Ντόιτσλαντ Ούβε Κάλμπε (26.1.2010), η quota στην πρόταση που γίνεται για τους δύο νέους Προέδρους πάσχει μόνο από πολιτική άποψη, αυτή του πολιτικού πλουραλισμού: Ενώ οι δύο σημερινοί Πρόεδροι εκφράζουν τα δύο βασικά πολιτικά  ρεύματα μέσα στο κόμμα, το «πραγματιστικό» και το «ιδεολογικό», οι προτεινόμενοι, αν και στάθηκαν πλήρως αλληλέγγυοι με τον Λαφοντέν, ανήκουν και οι δύο στο πρώτο ...;

 

          Αντί για (εντελώς προσωρινό) επίλογο

 

          Έχει τεράστιο ενδιαφέρον τα θέματα που άνοιξαν και συζητήθηκαν αυτό το κρίσιμο 3μηνο, όπως καταγράφονται στις σελίδες των δύο μοναδικών ημερησίων εφημερίδων της γερμανικής αριστεράς, της Νόιες Ντόιτσλαντ και της Γιούνγκε Βελτ (πρώην επίσημο όργανο της FDJ, της οργάνωσης νεολαίας του κυβερνώντος την Ανατολική Γερμανία κόμματος, σήμερα εκφραστής μιας ευρείας γκάμας απόψεων της εξωκοινοβουλευτικής αριστεράς). Δύο παραδείγματα:

- Πόσο υπεισέρχεται ο ψυχολογικός παράγοντας στην πολιτική πάλη, στη συνεργασία και στις συγκρούσεις ανθρώπων που αγωνίζονται μέσα απ';  το ίδιο κόμμα για μια άλλη κοινωνία; (Με αναφορά στις απόψεις του Φόιερμπαχ για το «εσύ και το εγώ», που ο Ένγκελς, αντίθετα απ';  τους αρθρογράφους, δεν έπαιρνε στα σοβαρά.)

          - Ποιος βγήκε τελικά νικητής από τη «διαμάχη»; Μπορεί να «κάηκε» ο Μπαρτς, πολιτικοί όμως σαν τον Μπαρτς στη Γερμανία υπάρχουν πολλοί, σαν τον Λαφοντέν πόσοι;

Και η «βάση»; Που βρίσκεται μέσα σε όλα αυτά η «βάση»; Ας υπενθυμίσουμε ότι το ιδρυτικό συνέδριο του Die Linke δύο χρόνια πριν είχε κλείσει με γνωστή ηθοποιό ν΄ απαγγέλλει στους συνέδρους το «Εγκώμιο στην αμφισβήτηση» του Μπρεχτ:

«Εσύ, που γίνεσαι καθοδηγητής, να μην ξεχάσεις / Ότι έγινες, επειδή αμφισβήτησες καθοδηγητές. / Επέτρεψε λοιπόν στους καθοδηγούμενους / Ν΄ αμφισβητούνε!»

Σάββατο, 23 Γενάρη 2010

 

Ανακοίνωση - Δελτίο Τύπου

για τις αγροτικές κινητοποιήσεις

Τις τελευταίες μέρες ο αγροτικός κόσμος της χώρας βρίσκεται για μια ακόμη φορά στους δρόμους διεκδικώντας το αυτονόητο, την επιβίωση του.

Οι εγκληματικές πολιτικές των κυβερνήσεων ΠΑΣΟΚ - ΝΔ, με την συναίνεση και ανοχή των ηγεσιών των αγροτικών συνεταιρισμών και συλλόγων (ΠΑΣΕΓΕΣ - ΓΕΣΑΣΕ), έχουν οδηγήσει τον αγροτικό τομέα της χώρας στην εξαθλίωση και τον αφανισμό.

Αλήθεια που βρίσκονται τώρα οι πράσινοι αγροτοπατέρες του νησιού, οι πράσινοι δήμαρχοι, νομάρχες, βουλευτές; Καλυτέρεψαν τόσο πολύ οι συνθήκες στην γεωργία και δεν χρειάζεται να αγωνιστούμε πια; Πέρυσι άλλα μας έλεγαν!

Τριάντα περίπου χρόνια μετά την ένταξη της Ελλάδας στην Ε.Ε. η ελληνική γεωργία βρίσκεται σε πλήρη απαξίωση. Το γεωργικό εισόδημα συρρικνώνεται χρόνο με το χρόνο, μειώνεται η απασχόληση, οι τιμές των αγροτικών εφοδίων εκτινάσσονται στα ύψη, με αποτέλεσμα την αύξηση του κόστους παραγωγής και ελάττωσης του όγκου και της αξίας της παραγωγής. Η γεωργική παραγωγή της χώρας βρίσκεται υπό των έλεγχο μεγάλων μονοπωλιακών συγκροτημάτων στο επίπεδο της προμήθειας γεωργικών εφοδίων, σημαντικός δε είναι ο έλεγχος και η δημιουργία καρτέλ στο πεδίο εμπορίας και λιανικής πώλησης ορισμένων γεωργικοκτηνοτροφικών προϊόντων (γαλακτομικά, δημητριακά κ.λ.π).

Στο κοινωνικό επίπεδο εντείνεται η εγκατάλειψη και τα χωριά μας ερημώνουν. Η γεωργική δραστηριότητα αιώνων εγκαταλείπεται και η ύπαιθρος οδηγείται σε μαρασμό.

Τα χρονικά περιθώρια στενεύουν. Απαιτούνται άμεσα και ριζοσπαστικά μέτρα. Πρέπει οι αγρότες να παραμερίσουν τους διάφορους «προστάτες» τους και να πάρουν τις τύχες τους στα χέρια τους.

Διεκδικούμε άμεσα:

·   Νέα σχέδια για την αγροτική ανάπτυξη και βελτίωση των υποδομών της αγροτικής οικονομίας

·   Αύξηση του κοινοτικού προϋπολογισμού για τη γεωργία

·   Στήριξη των μικρομεσαίων αγροτών και κτηνοτρόφων

·   Μέτρα για τον περιορισμό της ψαλίδας τιμών αγροτικών προϊόντων μεταξύ παραγωγού και καταναλωτή

·   Ειδικά μέτρα ανακούφισης των αγροτών και κτηνοτρόφων από τα χρέη και τις αυθαιρεσίες της Αγροτικής Τράπεζας

·   Άμεσα κατώτερες εγγυημένες τιμές των αγροτικών προϊόντων που να διασφαλίζουν ένα αξιοπρεπές εισόδημα. Για το λάδι μας αυτό πρέπει να είναι τα 3 ευρώ

Κύριοι της κυβέρνησης, το «δεν υπάρχει σάλιο» για τους αγρότες και τους εργαζόμενους της χώρας (για κάποιους υπάρχουν 28 δις ευρώ), θα γυρίσει επάνω σας σαν ποτάμι που θα παρασύρει εσάς και τις πολιτικές σας!

Ο μόνος δρόμος για να πάρουμε αυτά που μας ανήκουν είναι η συνεχής πάλη και ο αγώνας.

Αυτά που μας ανήκουν δεν τα χαρίζουμε σε κανένα!

ΚΟΜΟΥΝΙΣΤΙΚΗ ΟΡΓΑΝΩΣΗ ΕΛΛΑΔΑΣ

ΟΡΓΑΝΩΣΕΙΣ ΚΡΗΤΗΣ

 

Χανιά: 6974703814

Ρέθυμνο: 6972899267

Ηράκλειο:6982102708

Λασίθι:6979791058

Θεματική «πόλη, περιβάλλον, οικολογία» του ΣΥΡΙΖΑ

 

Κριτική στο σχέδιο νόμου για τις Α.Π.Ε.:

Η κλιματική αλλαγή και οι ΑΠΕ ως ευκαιρία για κέρδη

Το παρακάτω κείμενο αποτελεί σύνοψη της συλλογικής επεξεργασίας της θεματικής «πόλη, περιβάλλον, οικολογία» του ΣΥΡΙΖΑ επ'; αφορμή του σχεδίου νόμου για τις ανανεώσιμες πηγές ενέργειας του ΥΠΕΚΑ.

Το σχέδιο νόμου με τίτλο «Επιτάχυνση της ανάπτυξης των Ανανεώσιμων Πηγών Ενέργειας για την αντιμετώπιση της κλιματικής αλλαγής» που δόθηκε για διαβούλευση μέχρι τις 15/1/2010 :

·         Προωθεί τις μεγάλες επενδύσεις στο τομέα των ΑΠΕ, ιδιαίτερα αιολικών και φωτοβολταϊκών, για τις οποίες εκδηλώνεται ιδιωτικό ενδιαφέρον, πέρα από οποιονδήποτε σχεδιασμό. Η αγορά θα είναι ο ρυθμιστής.

·         Υιοθετώντας έναν έωλο εθνικό στόχο του 20% της συμμετοχής των ΑΠΕ στην ακαθάριστη τελική κατανάλωση ενέργειας και χωρίς να προσδιορίζει και να ποσοτικοποιεί συγκεκριμένους στόχους σε σχέση με τη ζήτηση και την εξοικονόμηση ενέργειας, το ενεργειακό μίγμα και την ενεργειακή απόδοση,  ισοπεδώνει όλα τα κριτήρια προστασίας του περιβάλλοντος και των δημόσιων και κοινωνικών αγαθών.

·         Παρακάμπτοντας κάθε υπάρχοντα εγκεκριμένο χωροταξικό σχεδιασμό, παραδίδει στους επενδυτές δημόσιες εκτάσεις, δάση, κορυφογραμμές και προστατευόμενες περιοχές υπερβαίνοντας περιορισμούς και ασυμβατότητες χρήσεων γης.

·         Με προκάλυμμα την απλοποίηση και την επιτάχυνση των διαδικασιών αδειοδότησης, αποδυναμώνει ακόμη περισσότερο την διαδικασία έγκρισης περιβαλλοντικών όρων, επιτρέποντας στους επενδυτές να επιλέξουν το χώρο και το μέγεθος της εγκατάστασης και δυσχεραίνοντας ταυτόχρονα τόσο τον κοινωνικό έλεγχο (τοπικές κοινωνίες, φορείς, κινήσεις πολιτών) όσο και την παρέμβαση των δικαστηρίων.

·         Αποσυνδέει τα συνοδευτικά έργα (υποσταθμοί, σύνδεση, οδοποιία) από την άδεια εγκατάστασης παρέχοντας πλήρη ελευθερία στους επενδυτές για παρεμβάσεις με μείζονες περιβαλλοντικές και κοινωνικές συνέπειες

·         Δεν ενθαρρύνει την αποκεντρωμένη παραγωγή ηλεκτρικής ενέργειας από εγκαταστάσεις ΑΠΕ μικρής κλίμακας

·         Εισάγει  προκλητικά στις Α.Π.Ε, μεγάλες υδροηλεκτρικές εγκαταστάσεις με μεγάλα φράγματα με αποδεδειγμένα τεράστιες επιπτώσεις για τα οικοσυστήματα και τις τοπικές κοινωνίες .

·         Αγνοεί την δημιουργία εγχώριας παραγωγής και  απασχόλησης στον τομέα των ΑΠΕ, χωρίς προβλέψεις και κίνητρα για το σκοπό αυτό

·         Παραδίδει τον αστείρευτο δημόσιο εθνικό πόρο των ΑΠΕ σε μεγάλα εγχώρια και υπερεθνικά κεφάλαια, προικοδοτώντας τα με παραχώρηση τεράστιων δημοσίων, συχνά δασικών εκτάσεων και με γενναία επιδότηση που θα πληρώσουν οι καταναλωτές

Ως ΣΥΡΙΖΑ προτείναμε και προτείνουμε μια διαμετρικά αντίθετη κατεύθυνση με κέντρο την ανάσχεση της κλιματικής αλλαγής, την προστασία του περιβάλλοντος, την κάλυψη των κοινωνικών αναγκών και την αποκατάσταση της οικολογικής ισορροπίας.

Στο παραπάνω πλαίσιο εκθέτουμε τις θέσεις μας σε άξονες

·         Η επείγουσα παγκόσμια ανάγκη ανάσχεσης της κλιματικής αλλαγής επιβάλει μεγαλύτερη διείσδυση των ΑΠΕ (όλων των μορφών όχι μόνο αιολικής και ηλιακής) σε ποσοστό τουλάχιστον 30% της τελικής κατανάλωσης ενέργειας μέχρι το 2020.

·         Προϋπόθεση είναι η κατάρτιση μακροχρόνιου ενεργειακού σχεδιασμού σε αντίθετη κατεύθυνση από αυτούς που έχουν μέχρι σήμερα δει το φως της δημοσιότητας που προωθούν την απελευθέρωση της αγοράς ενέργειας και  ανάγουν ρυθμιστές και σχεδιαστές της ενεργειακής πολιτικής τους ιδιωτικούς ομίλους και τις αγορές. Αντίθετα απαιτείται σχεδιασμός για την εξοικονόμηση της ενέργειας, για την αύξηση της ενεργειακής απόδοσης, για τον δραστικό περιορισμό της ζήτησης και για την αντιστροφή του ενεργειακού ισοζυγίου υπέρ των ΑΠΕ, με καθαρή μείωση της παραγωγής από ορυκτά καύσιμα και απτά αποτελέσματα στη μείωση των εκπομπών αερίων του θερμοκηπίου.

·         Προϋπόθεση επίσης αποτελεί ο αξιόπιστος χωροταξικός σχεδιασμός των ΑΠΕ με σεβασμό στη φέρουσα ικανότητα των οικοσυστημάτων και στην αισθητική του τοπίου, που θα προστατεύει αποτελεσματικά το περιβάλλον και τα οικοσυστήματα, λαμβάνοντας υπόψη τα γεωμορφολογικά χαρακτηριστικά συνολικά της χώρας, αλλά και κάθε περιοχής ξεχωριστά.

·         Προκειμένου οι ΑΠΕ να συμβάλλουν στην τοπική ανάπτυξη με σεβασμό  στο περιβάλλον, απαιτείται ουσιαστική συμμετοχή των κοινωνικών και επιστημονικών φορέων, των τοπικών κοινωνιών, των κινημάτων πολιτών και των εργαζομένων σε όλα τα στάδια του ενεργειακού σχεδιασμού και της λήψης αποφάσεων καθώς και διαδικασίες διαρκούς ελέγχου, έγκαιρης ενημέρωσης, διαβούλευσης και αξιολόγησης.

·         Σε κεντρικό στόχο της ενεργειακής πολιτικής προτείνουμε να αναγορευτεί η εξοικονόμηση ενέργειας σε όλους τους τομείς -βιομηχανία, γεωργία, κτιριακός τομέας, μεταφορές, συγκοινωνίες κ.λ.π.. Αυτό μεταξύ άλλων απαιτεί την  εφαρμογή ενός ευρύτατου προγράμματος ενημέρωσης και περιβαλλοντικής εκπαίδευσης.

·         Διεκδικούμε αποκεντρωμένη παραγωγή ενέργειας από ΑΠΕ με κοινωνικό δημόσιο έλεγχο.

·         Απαιτούμε ανασυγκρότηση της ΔΕΗ - 100% δημόσια, ενιαία και καθετοποιημένη - ως βασικό εργαλείο για την εξοικονόμηση ενέργειας, την προώθηση των ΑΠΕ, την ενεργειακή αυτάρκεια, την κάλυψη των κοινωνικών ενεργειακών αναγκών (τιμολογιακή πολιτική με χαμηλές τιμές για την ευρεία λαϊκή κατανάλωση και κλιμακούμενη αύξηση) και την προστασία του περιβάλλοντος.

·         Προτείνουμε κίνητρα για την ανάπτυξη εγχώριας παραγωγής και συντήρησης συστημάτων ΑΠΕ που σήμερα είναι εξ'; ολοκλήρου εισαγόμενα

·         Προτείνουμε έρευνα και ανάπτυξη εναλλακτικών μορφών ΑΠΕ,  ανάπτυξη τεχνολογιών αποθήκευσης της ενέργειας που παράγεται από ηλιακά και αιολικά συστήματα. Προώθηση και εξάπλωση της βιοκλιματικής αρχιτεκτονικής. Άμεση μείωση της ενεργειακής κατανάλωσης των δημοσίων και όλων των νέων κτιρίων, κίνητρα για την μείωση της κατανάλωσης όλων των υπαρχόντων κτιρίων.

·         Θεωρούμε μονόδρομο τον απεγκλωβισμό του τομέα της ενέργειας από τη μέγγενη του κέρδους

Όλα τα παραπάνω απαιτούν βεβαίως πολιτικές επιλογές ρήξεων με τα μεγάλα συμφέροντα που δραστηριοποιούνται στο χώρο της ενέργειας (εγχώρια και διεθνή) και ανατροπών στο μοντέλο παραγωγής ενέργειας το οποίο στηρίζεται στο κέρδος, στην αλόγιστη σπατάλη ενέργειας και στη διασπάθιση φυσικών διαθεσίμων και δημοσίου πλούτου. 

Θεματική «πόλη, περιβάλλον, οικολογία» του ΣΥΡΙΖΑ

ΥΠΟΓΡΑΦΕΣ ΣΤΟ ΔΙΑΔΙΚΤΥΟ ΣΤΗ ΔΙΕΥΘΥΝΣH:

 http://www.petitiononline.com/elia/petition.html

ΕΛΑΙΩΝΑΣ :         ΝΑΙ ΣΤΟ ΠΑΡΚΟ ΑΝΑΨΥΧΗΣ

ΝΑΙ ΣΤΟ ΕΡΓΑΣΤΗΡΙΟ ΖΩΗΣ

ΟΧΙ ΣΤΟ ΤΣΙΜΕΝΟ

 

ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ ΓΙΑ ΤΗ ΣΥΛΛΟΓΗ ΥΠΟΓΡΑΦΩΝ ΓΙΑ ΤΟΝ ΕΛΑΙΩΝΑ

 

Έχοντας συνείδηση των προβλημάτων της πόλης που ζούμε και δουλεύουμε, ζητάμε ο Δημόσιος πλέων χώρος του Ελαιώνα να έχει τις παρακάτω χρήσεις.

 

Α) Δημιουργία Μητροπολιτικού πάρκου, με βασικό συστατικό του στοιχείο τα δέντρα που υπάρχουν και τον εμπλουτισμό τους με άλλα .(Να μη γίνει η μη αναστρέψιμη καταστροφή των δέντρων).

 

Β)Δημιουργία ανοικτού (χωρίς  χρέωση)  χώρου στάθμευσης, στο πρώτο γυμνό κομμάτι του ελαιώνα και συμπλήρωσή τους με άλλες θέσεις περιμετρικά, για 450 αυτοκίνητα περίπου.(Αυτό να γίνει χωρίς τσιμεντοποίηση, αλλά με καλντερίμι).

 

Γ)Να γίνει μελέτη για την δημιουργία παιδικού πολύωρου (με σύγχρονα παιχνίδια κάτω από τα δέντρα),Μουσείου Ελιάς και ανάδειξης του ανεμόμυλου.

 

Δ)Όλα τα προηγούμενα να γίνουν από την Τεχνική Υπηρεσία του Δήμου για ελάχιστο κόστος, ώστε να μην επιβαρυνθούν  οικονομικά οι Δημότες.

 

Ε)Να μη γίνει το υπόγειο κτίριο που επιδιώκεται με ιδιώτες (ΣΔΙΤ), ( με συνέπεια τον οικονομικό στραγγαλισμό των πολιτών και την εκρίζωση των δέντρων).

 

Στόχος  μας η ποιότητα της καθημερινής μας ζωής.

 

Η αποτροπή της μετατροπής ενός πολλά υποσχόμενου χώρου πρασίνου σε Μαύρη τρύπα του κυκλοφοριακού  στη πόλη.

 

Α/Α	ΟΝΟΜΑ	ΕΠΩΝΥΜΟ	ΟΝΟΜΑ ΠΑΤΕΡΑ	ΔΙΕΥΘΥΝΣΗ		ΤΗΛΕΦΩΝΟ	ΥΠΟΓΡΑΦΗ
				ΠΟΛΗ	ΟΔΟΣ

ΟΙΚΟΛΟΓΙΚΗ ΚΙΝΗΣΗ ΜEΡΑΜΒΕΛΛΟΥ

 

Το μέλλον του Ελαιώνα

 

Στην καρδιά της πόλης και του αστικού ιστού, στη καρδιά της καθημερινότητας μας βρίσκεται ένας μοναδικός χώρος, ο Ελαιώνας.

 

Περιτριγυρίζεται μάλιστα από μία απίστευτα πυκνοδομημένη περιοχή, έτοιμη να εκραγεί οικιστικά.

 

Ο χώρος αυτός είναι από τους μοναδικούς ελεύθερους μέσα στην πόλη του Αγίου Νικολάου με τέτοιο μέγεθος αλλά και ο μοναδικός πυκνοφυτεμένος.

 

Ο χώρος χαρακτηρίζεται από τη χρόνια εγκατάλειψη και χρήζει αισθητικής παρέμβασης Το 90 % της έκτασης των 8.000 m² είναι καλυμμένο με πολυχρόνια δένδρα διαφόρων ειδών ( ελιές κυρίως, αμυγδαλιές χαρουπιές, αμπέλι κλπ).

 

Στο χώρο δεσπόζει ένας παλιός ψηλός ανεμόμυλος που οπτικά παραπέμπει στους Ανεμόμυλους του Οροπεδίου Λασιθίου. Αποτελεί ένα αξιοποιήσιμο μνημείο χρήσης της τεχνολογίας εποχής για γεωργική χρήση.

 

Η δενδρόφυτη έκταση είχε ήδη από πολλά χρόνια δεσμευτεί με το Σχέδιο Πόλης και έχει χαρακτηριστεί ως κοινόχρηστος χώρος.

 

Είναι πράγματι πολύ σημαντικό το γεγονός ότι η Δημοτική Αρχή κατάφερε να απαλλοτριώσει οριστικά το χώρο ώστε τώρα να μπορούμε να μιλούμε από διαφορετική θέση.

 

Ο Ελεύθερος αυτός χώρος δεν σημαίνει ότι είναι ελεύθερος για να παρέμβει ο καθένας με τον τρόπο που θέλει.

 

Δηλαδή έχουμε μια δημοτική περιουσία που πρέπει η διαχείριση της να είναι για το καλό των Δημοτών.

 

Ο στόχος όμως που υπάρχει κάτω από την ασφυκτική πίεση για θέσεις παρκαρίσματος τους οδηγεί (Δημοτική Αρχή) σε μια λάθος λογική για την τύχη του ελαιώνα.

 

Πράγματι το κυκλοφοριακό είναι από τα σημαντικότερα προβλήματα της πόλης που απαιτεί συνολική αντιμετώπιση. Όμως δεν νομίζουμε ότι λύνεται ούτε αποσπασματικά αλλά ούτε και κάνοντας ένα έγκλημα που θα αφορά επίσης την ποιότητα ζωής ειδικά αυτών που ζουν και κατοικούν μέσα στην πόλη.

 

Ο χώρος στάθμευσης στον Ελαιώνα έχει έτσι κι αλλιώς δευτερεύοντα ρόλο μέσα στο πλέγμα των ρυθμίσεων για το κυκλοφοριακό.

 

Η οικολογική ομάδα έχει κάνει πλήθος προτάσεων για το κυκλοφοριακό που έχει επιδώσει στο Δήμο και τη Μελετητική Ομάδα. Όμως οι αποφάσεις θα είναι αποτέλεσμα πιο μακροχρόνιων σκέψεων και εμείς εκεί πρέπει να βοηθήσουμε με τον προσανατολισμό για μια πιο φιλική ανθρώπινη πόλη.

 

Η κατεύθυνση που έχει λοιπόν η Δημοτική Αρχή είναι η εκρίζωση όλων των δένδρων και η ανέγερση ή υπογειοποίηση κτιρίου για στάθμευση αυτοκινήτων, με ανώτερο επίπεδο στο ύψος της Επιμενίδου, ώστε να δημιουργηθεί στην ταράτσα του πάρκο με γκαζόν και λουλούδια - θάμνους. Τα δένδρα βέβαια θα είναι παρελθόν.

Εξάλλου, η κοπή των 200 περίπου δένδρων αποτελεί, εκτός των άλλων, παράνομη πράξη και απαγορεύεται από τη δασική υπηρεσία.

 

Επίσης αυτό το έργο επειδή θα είναι τρομερά δαπανηρό και με την λογική ότι ο Δήμος δεν μπορεί να το «αντέξει» προσβλέπουν σε σύμπραξη δημοσίου και ιδιωτικού τομέα (ΣΔΙΤ).

 

Αυτό σημαίνει ότι τα χρήματα του τα θέλει πίσω ο ιδιωτικός τομέας που δεν αναγνωρίζει κοινωφελείς σκοπούς παρά μόνο κέρδος.

 

Το αποτέλεσμα θα είναι ο πλούσιος ελαιώνας να μετατραπεί σε ένα χώρο στάθμευσης επί πληρωμή ο οποίος μάλιστα δεν ξέρουμε και κατά πόσο θα εξυπηρετεί την ανακούφιση της πόλης από το κυκλοφοριακό, και σίγουρα δεν θα εξυπηρετεί τους περίοικους που έτσι θα είναι αναγκασμένοι να πληρώνουν για να βρουν θέση κοντά στο σπίτι τους.

 

Εμείς προτείνουμε μια λύση που θα βελτιώνει την ποιότητα ζωής στους περίοικους αλλά και σε όλους τους κατοίκους της πόλης.

 

Δεν θα αναγκάζει σε μόνιμο χαράτσι και δεν θα επιβαρύνει σε μεγάλο βαθμό τα οικονομικά του Δήμου και η διαχείριση θα παραμείνει στην απόλυτη κυριαρχία του Δήμου.

 

Προτείνουμε λοιπόν:

 

Με το πέρασμα της ιδιοκτησίας στο Δήμο στο εγκαταλελειμμένο πάρκο να γίνουν ήπιες αισθητικές παρεμβάσεις ανάπλασης, προσπέλασης, περιποίησης και εμπλουτισμού της χλωρίδας, ανάδειξη του ανεμόμυλου, φωτισμός, χώροι ξεκούρασης, περιπάτου και παιδικών δραστηριοτήτων στον ίσκιο των δένδρων. Ανάληψη δράσεων για την ελιά, που τόσα μας έδωσε ανά τους αιώνες και τόσα βραβεία μας δίνει ακόμα.

 

Ειδικότερα :

 

Α) Το κλάδεμα των δένδρων και όχι την εκρίζωση τους, ώστε να απελευθερώσουν από κάτω ζωτικό

χώρο αλλά και να βελτιωθεί το αισθητικό αποτέλεσμα από την Επιμενίδου που είναι και η είσοδος της πόλης.

Β) Δημιουργία στενού περιφερειακού μονόδρομου γύρω - γύρω από τον Ελαιώνα και κάθετη

ανάπτυξη θέσεων στάθμευσης για να εξυπηρετεί τους περίοικους και επισκέπτες χωρίς χρέωση. Ο δρόμος αυτός θα ήταν καλύτερα να γίνει με χαλίκι ή καλντερίμι.

Γ) Κατασκευή παιδικού πολυχώρου όπου με την χρησιμοποίηση ακόμα και των δέντρων μπορούν να

γίνουν σύγχρονα παιχνίδια χωρίς μεγάλο κόστος και παιδική χαρά.

Δ) Μελέτη για φύτευση και άλλων δέντρων και φυτών για τον καλλωπισμό του χώρου.

 

Τα πλεονεκτήματα της πρότασης είναι :

 

Α) Σώζεται ο πολύτιμος και μοναδικός ελαιώνας, βασικός πνεύμονας της πόλης και ενισχύεται με

άλλα δένδρα και φυτά.

Β) Δημιουργείται χώρος για να παίζουν τα παιδιά μας μέσα στα δένδρα, σε ένα φυσικό περιβάλλον,

μακριά από τους κλειστούς «σύγχρονους» παιδότοπους.

Αξιοποιείται ο χώρος για εκπαιδευτικούς σκοπούς από τα κοντινά Σχολεία ( 1^ο Γυμνάσιο, 1^ο Δημοτικό, 3^ο Δημοτικό ).

Γ) Δημιουργούνται πάνω από 400 θέσεις στάθμευσης για τους περίοικους και τους επισκέπτες, χωρίς

να πληρώνουν.

Δ) Κατασκευή με ελάχιστο κόστος από τη δικιά μας Δημοτική Τεχνική Υπηρεσία. Κατασκευή που δεν

θα χρυσοπληρώσουν οι δημότες.

Ε) Θα παραμείνει ένα περιουσιακό στοιχείο αποκλειστικά στα χέρια του Δήμου.

ΣΤ) Μπορεί να αναδειχτεί ο νερόμυλος και να δημιουργηθεί ένα υπαίθριο Μουσείο Ελιάς.

 

Ας μην τσιμεντοποιήσουμε άλλο την πόλη μας για το καλό των παιδιών μας, όλων των πολιτών αλλά και της τουριστικής όψης της πόλης.  

Για καλύτερη ποιότητα ζωής.

Αγιος Νικόλαος 27-11-2009

Γ.Σ. της Ο.Κ.Μ.

Ερώτηση Μ.Κριτσωτάκη, Τ.Κουράκη προς την Υπουργό Παιδείας, Δια Βίου Μάθησης

και Θρησκευμάτων

Στη Σητεία, από το σχολικό έτος 2008-2009, λειτουργεί Σχολείο Δεύτερης Ευκαιρίας ως παράρτημα του Σ.Δ.Ε. Ιεράπετρας στα πλαίσια εφαρμογής και του Ν.2525/97 για την Διά Βίου Μάθηση και Εκπαίδευση.

Το σχολείο καλύπτει μια σημαντική ανάγκη της περιοχής που αφορά στην επανασύνδεση με την εκπαιδευτική διαδικασία πολιτών που είχαν απομακρυνθεί από αυτήν και την καταπολέμηση του κοινωνικού αποκλεισμού δίνοντας τους την ευκαιρία να ενεργοποιηθούν ξανά στην εκπαιδευτική διαδικασία και να αποκτήσουν γνώσεις και δεξιότητες που θα τους βοηθήσουν.

Ωστόσο, φέτος, και ενώ έχουμε ήδη φτάσει στη μέση της σχολικής χρονιάς δεν έχει τοποθετηθεί ακόμα το αναγκαίο εκπαιδευτικό προσωπικό με αποτέλεσμα να πραγματοποιείται ημερησίως 1 ώρα μάθημα ενώ σύμφωνα με την Υ.Α. για την Οργάνωση και Λειτουργία των Σχολείων Δεύτερης Ευκαιρίας ( ΦΕΚ Β34/16-01-2008) το ωρολόγιο εβδομαδιαίο πρόγραμμα καλύπτει συνολικά 25 ώρες.

Η πλειοψηφία των περίπου 40 μαθητών είναι εργαζόμενοι οι οποίοι αυτή τη στιγμή βιώνουν έντονη ανησυχία και ανασφάλεια σχετικά με τη συνέχιση της ολοκλήρωσης του προγράμματος .

Επίσης, το να δοθεί το απολυτήριο χωρίς να ληφθούν υπόψη όλες αυτές οι χαμένες ώρες στην ουσία δεν αποτελεί διευκόλυνση προς τους συμμετέχοντες στην εκπαιδευτική αυτή διαδικασία αλλά υποβάθμιση τόσο του Σχολείου Δεύτερης Ευκαιρίας όσο και της προσπάθειας όλων αυτών των ανθρώπων που συμμετέχουν στο πρόγραμμα.

Ίδια κατάσταση επικρατεί και στο Σ.Δ.Ε. Ιεράπετρας αφού κι εκεί έχουν τοποθετηθεί μόνο 3 καθηγητές και πραγματοποιούνται ημερησίως μόλις 3 ώρες μάθημα. 

Παράλληλα, υπάρχουν Σ.Δ.Ε. που δεν έχουν ακόμη ξεκινήσει να λειτουργούν για το σχολικό έτος 2009-2010!

Το Υπουργείο Παιδείας πλέον φέρει στον τίτλο του και τον όρο Διά Βίου Μάθηση, ωστόσο το ότι τα Σχολεία Δεύτερης Ευκαιρίας υπολειτουργούν και ενώ έχουμε ήδη φτάσει στη μέση της σχολικής χρονιάς ασφαλώς και δεν προάγει την Διά Βίου Μάθηση και Εκπαίδευση.

 Ερωτάται η κα Υπουργός:

1.    Σε ποιες ενέργειες προτίθεται να προχωρήσει ώστε άμεσα να τοποθετηθεί το απαιτούμενο εκπαιδευτικό προσωπικό προκειμένου το Σχολείο Δεύτερης Ευκαιρίας της Ιεράπετρας και το  παράρτημα του Σ.Δ.Ε. Σητείας να λειτουργήσουν κανονικά;

2.    Πότε θα στελεχωθούν με το απαραίτητο εκπαιδευτικό προσωπικό τα Σχολεία Δεύτερης Ευκαιρίας σε ολόκληρη τη χώρα;

Ο ερωτών βουλευτής

Κριτσωτάκης Μιχάλης

ΜΙΑ ΔΗΜΟΣΙΑ ΤΟΠΟΘΕΤΗΣΗ *

ΔΕΝ ΤΙΜΩ ΚΑΙ ΔΕΝ ΣΕΒΟΜΑΙ

 

Δεν τιμώ και δεν σέβομαι τον Λεωνίδα Κύρκο, άλλωστε «τα στερνά τιμούν τα πρώτα». Η τιμή και ο σεβασμός βασίζονται στην αμοιβαιότητα. Στον ορίζοντά του και στον ορίζοντα αυτών που καλύπτονται πίσω του, οι άνθρωποι της αριστεράς, στους οποίους τοποθετώ τον εαυτό μου, δεν υπάρχουν, δεν αξίζουν τίποτε. Οι αγώνες και η ηθική μας τού  είναι/τούς είναι ξένοι. Από το ήθος και ύφος του παρελθόντος έχει μείνει μόνο το ύφος της εξουσίας - της δοτής από τις συστημικές δυνάμεις εξουσίας.

Ποιος είναι αλήθεια ο σκοπός που αγιάζει το μέσον ενός δείπνου με παράγοντες του δικομματισμού και του κεφαλαίου; Μια νέα εθνική ενότητα ή μια πρόσδεση στο ΠΑΣΟΚ; Ο σκοπός κατέρρευσε πάνω στη θλιβερή εικόνα που κόσμησε τις τηλεοράσεις μας. Όσο για τα μέσα, ο σταλινισμός με ανθρώπινο πρόσωπο είναι ίδιος με τον σταλινισμό χωρίς πρόσωπο.

Ο καθένας δικαιούται να οδηγεί ελεύθερα τις ιδέες του στο έσχατο όριό τους. Το ίδιο και ο Λεωνίδας Κύρκος. Το πρόβλημα είναι ότι το κάνει στο όνομα μιας ιστορίας της οποίας όλοι μετέχουμε. Και όποιος δεν αντιδρά μετέχει του εξευτελισμού.

Στο νεκρόδειπνο αυτό παρακάθισαν ενεργά στελέχη του ΣΥΡΙΖΑ, που έχουν εκλεγεί στο Κοινοβούλιο και τη Νομαρχιακή Αυτοδιοίκηση με τις δικές μας ψήφους και, κυρίως, χάρη στο πολιτικό, αγωνιστικό και αξιακό κεφάλαιο που δημιουργήσαμε, ιδιαίτερα τα τελευταία χρόνια, μέσα από μια σισύφεια πορεία στην οποία συνεχώς μας πυροβολούν κατά μέτωπο. Ο Φ. Κουβέλης, θεσμικός παράγων και ο Σ. Λυκούδης, απών από τους αγώνες της αυτοδιοίκησης, τα βρήκαν συνδειπνούντες με αυτούς που απεργάζονται φτώχεια και ανεργία για τον κόσμο της βιοπάλης, που αποκηρύσσουν τον Δεκέμβρη και θέλουν να καταργήσουν το άσυλο.

Αν η δημοκρατία επιτρέπει να χάνει κανείς το μέτρο του αυτοσεβασμού, απαγορεύει πάντως στους - τρόπος του λέγειν - αντιπροσώπους του λαού της αριστεράς να παραβιάζουν τη θέληση και τις αποφάσεις αυτού του λαού.

Ο δρόμος από την καθημερινή παρουσία στα κανάλια μέχρι το δείπνο είναι σύντομος και από κει οδηγεί μεταμεσονύχτια στον Πρετεντέρη και στις θερμές επιδοκιμασίες του Μίχαλου προς τον σοβαρό πολιτικό Φ. Κουβέλη. Ο οποιοσδήποτε μπορεί να αναζητήσει τιμές και δόξες οπουδήποτε η συνείδησή του το επιτρέπει, but not in our name.

Περίμενα από τα «όργανα» να δώσουν ένα τέλος στα καμώματα αυτών που κατέστησαν τις διαχωριστικές γραμμές ανάμεσα στην αριστερά και τη δεξιά τόσο διάτρητες ώστε να μπορούν να μπαινοβγαίνουν από τη μια στην άλλη πλευρά ανενδοίαστα,  ανάλογα με το προσωπικό τους συμφέρον. Το πρόβλημα δεν είναι ότι στο πάνελ του δείπνου δεν κλήθηκε ο πρόεδρος του ΣΥΝ. Τότε θα είχαμε μια ακόμα ωραιότερη ατμόσφαιρα διχασμένων συνειδήσεων και ραγισμένων ταυτοτήτων. Το πρόβλημα είναι ότι κανείς από τους εκπροσώπους μας, πλην ελάχιστων εξαιρέσεων, δεν σκέφτηκε ότι έχει υποχρέωση να μιλήσει στο δικό μου όνομα και στο όνομα χιλιάδων άλλων μελών του ΣΥΡΙΖΑ, που αποσβολώνονται καθημερινά μπροστά στο δελτία ειδήσεων. Μικροσυσχετισμοί, μικροϋπολογισμοί, χειρισμοί μικροϋποθέσεων έχουν οδηγήσει τις μεγάλες υποθέσεις των ανθρώπων σε αδιέξοδο. Ποια ισότητα, ποια δικαιοσύνη, ποια αλληλεγγύη θα υπερασπιστεί μια αριστερά που δεν γνωρίζει τίποτε από ισότητα, δικαιοσύνη, αλληλεγγύη στο εσωτερικό της ;  

Μπορούμε να λύσουμε τον γόρδιο δεσμό που μας δυναστεύει ή πρέπει να επαναλάβουμε την απάντηση της Σύλλας Παπαγιαννοπούλου « Σύντροφοι , καληνύχτα !» .

 

 

Ελένη Πορτάλιου    

μέλος ΣΥΡΙΖΑ 2^ου Διαμερίσματος Αθήνας

 

* Το κείμενο έχει σταλεί σε όλα τα έντυπα του ΣΥΡΙΖΑ για δημοσίευση

 

Ανακοίνωση των μελών της Γραμματείας του Σύριζα (πλήν ΣΥΝ και ΚΕΔΑ) για το θέμα Κουβέλη 

ΣΥΝΑΣΠΙΣΜΟΣ ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΙΚΗΣ ΑΡΙΣΤΕΡΑΣ

Τ0ΠΙΚΗ ΟΡΓΑΝΩΣΗ ΣΗΤΕΙΑΣ

 

Σε προηγούμενη συνεδρίαση του Νομαρχιακού Συμβουλίου συζητήθηκε πρόταση για οργάνωση επιστημονικού συνεδρίου για την ανάπτυξη της περιοχής του Κάβο Σίδερο.

Είναι γνωστή η θέση της πλειοψηφίας του Νομαρχιακού Συμβουλίου ως προς την «επένδυση» στο συγκεκριμένο μέρος, όπως γνωστή είναι και η πολεμική που ασκείται σε όποιον έχει διαφορετική άποψη. Δεν μας εξέπληξε λοιπόν η αρνητική απόφαση του Νομαρχιακού Συμβουλίου ούτε η επίθεση που δέχτηκε ο πολιτικός μας χώρος από τον κ. αντινομάρχη. Το αντίθετο θα ήταν έκπληξη.

Άλλωστε ο κος αντινομάρχης το τελευταίο διάστημα έχει αναλάβει κατ'; αποκοπή το πέταγμα λάσπης προς όποιους διαφοροποιούνται από αυτόν και τον πολιτικό του φορέα, ξεπληρώνοντας μάλλον το διορισμό του, από το μητροπολίτη, στο διοικητικό συμβούλιο του ιδρύματος Παναγία Ακρωτηριανή.

(Η στάση και ο ρόλος του στη «λαϊκή συνέλευση» του Δήμου Σητείας τον προηγούμενο Δεκέμβρη είναι γνωστή.)

Ο ΣΥΡΙΖΑ ήταν η μόνη πολιτική δύναμη που από την πρώτη στιγμή πήρε σαφή θέση κατά της γνωστής «επένδυσης» και δε δίστασε, αγνοώντας τυχόν πολιτικό κόστος, να την υποστηρίξει.

Εμείς προτείναμε, απέναντι στα Φαραωνικά έργα των Άγγλων, ανάπτυξη ήπιας μορφής με σεβασμό στους ανθρώπους, στο περιβάλλον, την ιστορία και τους φυσικούς πόρους του τόπου.

Τις θέσεις μας αυτές συνεχίζουμε να τις προβάλουμε και να τις συζητούμε με φορείς, οργανώσεις και πολίτες της περιοχής, οι οποίοι μέρα με τη μέρα συνειδητοποιούν ότι αυτοί και μόνο αυτοί μπορούν και πρέπει να ορίζουν τις τύχες τους.

Εάν οργανώσουμε οποιαδήποτε εκδήλωση-ημερίδα-συνέδριο σχετικά με την υπόθεση αυτή, να είστε βέβαιοι, κύριοι της τοπικής αυτοδιοίκησης, ότι δε θα ζητήσουμε ούτε την άδεια σας, ούτε και τη συμμετοχή σας. Για εμάς δεν υπάρχει βαθύ και ρηχό ΠΑΣΟΚ. Υπάρχει το ενιαίο ΠΑΣΟΚ που με την πολιτική που άσκησε τα τελευταία χρόνια στην αυτοδιοίκηση (Νομαρχία-Δήμοι) είτε σε αγροτικούς συνεταιρισμούς και ενώσεις τους, οδήγησε την περιοχή μας στον οικονομικό μαρασμό στην απαξίωση και στη διάλυση.

Πιστεύουμε, τέλος, ότι στην οργάνωση ενός τέτοιου επιστημονικού συνεδρίου τον πρώτο λόγο πρέπει να έχουν οι περιβαλλοντικές οργανώσεις της περιοχής, τόσο όσον αφορά το διαδικαστικό αλλά και το ουσιαστικό μέρος του, ενώ παράλληλα πρέπει να επιδιώκεται και να διασφαλίζεται η συμμετοχή όσο το δυνατόν περισσοτέρων πολιτών. 

 

 

 

ΣΥΝΑΣΠΙΣΜΟΣ ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΙΚΗΣ ΑΡΙΣΤΕΡΑΣ

               Τ0ΠΙΚΗ ΟΡΓΑΝΩΣΗ ΣΗΤΕΙΑΣ

 

7/12/2009 ΕΠΙΚΑΙΡΗ ΕΡΩΤΗΣΗ Προς την κα Υπουργό: -Αγροτικής Ανάπτυξης και Τροφίμων ΘΕΜΑ: «Να γίνει άμεσα η καταβολή των επιδοτήσεων στους παραγωγούς» Αγανάκτηση επικρατεί μεταξύ των αγροτών, και ιδιαίτερα των ελαιοπαραγωγών, μετά τη Γενική Συνέλευση της ΠΑΣΕΓΕΣ, όπου η κυρία Υπουργός δήλωσε ότι οι επιδοτήσεις θα δοθούν μετά την ολοκλήρωση της ψηφιοποίησης σε κάθε νομό, απέρριψε δε τις προτάσεις για χορήγησή τους με ταμειακή διευκόλυνση από την ΑΤΕ. Η απόφαση αυτή σημαίνει ότι, ιδιαίτερα οι ελαιοπαραγωγοί, στην καλύτερη περίπτωση θα πάρουν τις επιδοτήσεις τους το καλοκαίρι, αφού είναι γνωστό ότι το σύστημα δεν λειτουργεί και η ψηφιοποίηση έχει καθυστερήσει σημαντικά. Οι επιδοτήσεις δεν είναι απλώς αναγκαίες για να κάνουν γιορτές οι αγρότες και να μαζέψουν τις ελιές τους, αλλά είναι και ουσιαστικός παράγοντας για να μην καταρρεύσει πλήρως η τιμή του ελαιολάδου. Για την καθυστέρηση της ολοκλήρωσης της ψηφιοποίησης των αγροτεμαχίων ευθύνονται οι προηγούμενες κυβερνήσεις και όχι οι αγρότες, οι οποίοι δικαιολογημένα ζητούν να εισπράξουν άμεσα τις επιδοτήσεις. Ερωτάται λοιπόν η κα Υπουργός, 1. Θα χορηγήσει άμεσα τις επιδοτήσεις σε όλους τους παραγωγούς ανεξαρτήτως αν έχει ολοκληρωθεί η ψηφιοποίηση ή όχι; 2. Και αν αυτό είναι αδύνατο λόγω κοινοτικών περιορισμών, θα καταβάλει τις επιδοτήσεις μέσω ταμειακής διευκόλυνσης από την Αγροτική Τράπεζα; Η ερωτώσα βουλευτής Ευαγγελία Αμμανατίδου-Πασχαλίδου